این روزها می خوانیم و می شنویم مجلس یازدهم قانونگذاری و دولت ونیز هر جبهه سیاسی داخلی در تعیین اولویت های خود گام بر می دارد و از دریچه منافع امروز و ‌فردای خود به حل مقوله بسیار حیاتی تحریم نگاه می کند. از سوی دیگ می شنویم که رییس دولت جدید آمریکا شتابی برای برداشتن تحریم ندارد و دست کم تا سه ماه آینده از نظر برنداشتن تحریم با مشکل ویژه ای مواجه نیست تا مهلت ایران تمام شود. در این فرایندها و روندها تنها چیزی که باید در کانون توجه باشد و متاسفانه نیست
منافع و وضعیت معیشت شهروندان ایرانی است که هرروز بدتر از روز پیش می شود. گروه‌های کم در آمد شامل کارگران ، اصناف خرده پا و کارمندان عادی و از آنها مهم‌تر، بیکاران جامعه با توجه به تورم شتابان و نات‌انی دولت و بنگاهها برای افزایش در آمد به اندازه تورم بازهم موقعیت معیشتی بدتری پیدا می کنند.
احزاب و گروه‌های سیاسی و دولت و مجلس باید برای باز کردن گره بزرگ اقتصاد ایران که ایرانیان را به روزهای سخت کشانده است انعطاف نشان دهند و یادشان باشد آنها برای حل معضلات مردم قدرت را در دست دارند ونه چیز دیگر.