در ادامه این یادداشت منتشر شده در روزنامه شهروند آمده است: فارغ از نقش احتمالی مواضع و اغراض سیاسی در چنین اتفاق‌ها و تصمیم‌هایی، موضوع ر ا از زاویه‌ای دیگر مورد توجه قرار می‌دهم.

١-هرچند همیشه از تأثیر کنسرت موسیقی بر فساد گفته شده، ولی متاسفانه تاکنون مشخص نکرده‌اند که کنسرت موسیقی به چه نوع فسادی منجر می‌شود. چنین به نظر می‌رسد که آنها تصوری از کنسرت موسیقی ندارند چرا که برگزاری کنسرت در ایران، تفاوت چندانی با تماشای یک فیلم در سینما ندارد. کنسرت از جمله برنامه‌هایی است که اکثر مخاطبان آن خانوادگی حضور می‌یابند؛ یعنی زن و شوهر با یکدیگر و در مواردی با فرزندان. از این‌رو چگونه ممکن است محیطی که فضای آن خانوادگی است، به فساد آلوده باشد و موجب افزایش آن شود. این در صورتی است که خانواده‌ها در ایران از هر قشر و گروهی مهمترین نهاد کنترل اجتماعی محسوب می‌شوند به‌وی‍ژه مکان‌هایی که خانواده‌های متعددی در آن حضور می‌یابند، کنترل اجتماعی در آن به میزان بسیار زیادی افزایش می‌یابد. علاوه بر این‌که حراست و مسئولان سالن مراقبت‌های ویژه خود را اعمال می‌کنند.

تنها در یک صورت می‌توان پذیرفت که برگزاری کنسرت موجب افزایش فساد می‌شود و آن هنگامی است که بپذیریم خانواده‌ها خود منشأ و تقویت‌کننده فساد