laquo;زاهد زرگر»، نقاشی کودکان نوعی گیرایی آنی دارند، آنها ساده، جذاب و سرشار از زندگی و هویت است.

این روانشناس کودک افزود: کودکان با نقاشی‌های خود حرف می‌زنند، حرف‌هایی که به علل گوناگون قادر به گفتن آنها نیستند.

زرگر اظهار کرد: نقاشی نیز همانند خواب و رویا به آنها این اجازه را می‌دهد که خود را از ممنوعیت‌ها جدا کنند و با دیگران در خصوص مسائل، کشفیات و دلهره‌هایشان صحبت کنند.

وی با بیان این‌که تخیلات هنری همانند خواب و رویا، در ژرفای ضمیر ناخودآگاه هر کس به جستجو می‌پردازد و ژرف‌ترین محتویات درونی فرد را متظاهر می‌کند، ادامه داد: کودک نیز به کمک نقاشی دلهره‌ها و کشمکش‌های درونی خویش را آشکار می‌کند و بدین طریق اثر آنها را کاهش می‌دهد.

زرگر خاطرنشان کرد: در حقیقت وقتی مسائل و مشکلات عاطفی بر روی کاغذ منعکس می‌شوند به‌صورت تازه و جداگانه‌ای که کمتر دلهره‌آور است در می‌آیند.

این روانشناس کودک تصریح کرد: کودک خیلی زود در می‌یابد که رسم و نقاشی وسیله‌ای است که با افکار او مطابقت می‌کند و او را در تخیلاتش آزاد کرده و در عین حال لذت سرشاری برای او فراهم می‌آورد.