شمار جوانان امريكايي و اروپايي كه از سرمايه‌دارها بدشان بيايد چندان بالا نيست و صاحبان ثروت با آسودگي خود را به ميان مردم مي‌رسانند و خود را معرفي مي‌كنند و به ثروتمند بودن افتخار مي‌كنند. در ايران اما به دلايل گوناگون سرمايه‌دار بودن ضد ارزش به حساب مي ايد و ثروتمندان خود را پنهان مي‌كنند و نمي‌خواهند نامشان به ميان رسانه‌ها كشيده شود. دست‌كم بيش از يك قرن است كه فحش دادن رسمي و غيررسمي به «سرمايه‌داران» در ميان ايرانيان يك عادت شده است. احزاب طرفدار ماركس و لنين در ايران از ۱۳۲۰ به اين طرف ذهن و قلب ايرانيان را به سرمايه‌داران منفي كرده‌اند و به همين دليل است كه سرمايه‌داران ايراني جرات ابراز وجود ندارند و جوانان ايراني نمي‌دانند كه آنها چگونه به سرمايه‌دار تبديل شده‌اند. ايرانيان درست يا نادرست قبول ندارند كه سرمايه‌داران ايراني از راه درست هم مي‌توانند صاحب سرمايه شوند و به همين دليل سرمايه‌داران را دوست ندارند. اين وضع موجب شده است كه اطلاعات ايراني‌ها از سرگذشت سرمايه‌داران ايراني در تاريخ معاصر اطلاع نداشته باشند. سايت خبري تحليلي ساعت ۲۴ قصد دارد سرگذشت برخي از سرمايه‌داران با اصالت ايراني در تاريخ معاصر را به طور خلاصه منتشر كند.
اين نوشته تكميل خواهد شد.