dir="RTL" style="text-align:right">ایران عزیز پیش از این نیز روزهای شگفت‌انگیزی را تجربه کرده و آن روزهای سخت را پشت‌سر گذاشته است، اما روزهایی که در آن هستیم بدون چون و چرا از نظر پیچیدگی و پرشمار بودن مسائل و گره‌های حل‌نشده و درهم تنیده شده روزهایی ویژه‌اند. در این روزها نبرد سیاسی داخلی به اوج رسیده و شوربختانه پای کشورهای دیگر به این نبردها باز شده است. این بدترین وضعیت است که هر حزب و گروه و جمعیت سیاسی علاوه بر یارگیری داخلی به یارگیری خارجی نیز روی بیاورند.

برآیند این روزهای شگفت‌انگیز در سپهر سیاست ایران‌، خاموش و کم‌سو شدن راه آینده و افزایش احتمال گمراهی همه نهادها اعم از نهادهای حکومتی و نیز شهروندان و نهادهای مدنی است. پرچم و چشم‌انداز ایران آینده را باید روی چند عنصر کوتاه‌مدت و بلندمدت روشن نگه داشت. این پرچم بلند وچراغ روشن باید بر فراز باشد و همه دیگر مقوله‌ها زیر آن بایستند و آن بیرون کشیدن کسب‌وکار و معیشت شهروندان و اقتصاد کلان از روزگار ناخوش امروز است. ایرانیان با چشم‌هایی باز و گوش‌هایی تیز می‌بینند و می‌شنوند دیگر کشورها چگونه با نیرومند کردن اقتصاد ملی و نیز افزایش رفاه شهروندان‌، سیاست خارجی خود را تقویت کرده و افزایش وفاداری شهروندان را افزایش داده‌اند. این چراغ اکنون تنها با نیرویی که از دل گفت‌وگوهای وین بیرون می‌آید روشن نگه داشته خواهد شد. رهبران کاخ سفید به هر دلیل که بر سر آن اختلاف است حاضر شده‌اند بخش قابل اعتنایی از تحریم‌های ایران را بردارند و ادامه گفت‌وگوها نشان می‌دهد ایران به همین میزان برطرف شدن تحریم‌ها که ارزش فوق‌العاده‌ای دارد نیز رضایت دارند. بنابراین اگر می‌خواهیم ایران را از این روزهای دشوار بدون آسیب‌های جدی و ناشناس به روز روشن برسانیم نباید اجازه دهیم کسی چراغ وین را خاموش کند.متاسفانه برخی نیروهای سیاسی به اندازه‌ای شیفته و دل از کف داده قدرت نهفته در نهاد دولت شده‌اند که به جای روشن نگه داشتن این چراغ آن را فوت می‌کنند تا خاموش شود و به وقت دیگری آن را روشن کنند. باید به این شیفتگان قدرت یادآور شد در همین فاصله‌ای که برای شما شاید چیزی نباشد میلیون‌ها شهروند ایرانی در بدبختی و سرسام‌گرفتگی افتاده و روزنه‌های زندگی عادی برایشان بسته می‌شود. علاوه بر این دنیا هرگز چشم به راه این نمی‌ماند که یک گروه با زحمت چراغ گفت‌وگو را روشن کنند و در نتیجه سد تحریم را بردارند اما گروه دیگر آن را خاموش داده و چشم‌ها را به تاریکی عادت داده و گمراهی را افزایش دهند. یادمان باشد یک دهه را اینچنین از دست دادیم و ایران اول ۱۴۰۰ در برابر رقبای منطقه‌ای ضعیف‌تر از شروع دهه ۱۳۹۰ است.نگذاریم پرچم وین را پایین بکشند.