در طول 40 سال گذشته بستههای سیاستی متنوعی به منظور ساماندهی بازار مسکن مورد استفاده قرار گرفته و نتایج قابل توجهی نیز از اجرای هر سیاست بدست آماده است.
یکی از راهکارهایی که در مقاطع متنوع برای ساماندهی بازار مسکن مورد استفاده قرار گرفت، پرداخت تسهیلات خرید مسکن به منظور توانمندسازی تقاضا مصرفی برای عرض اندام در بازار به حساب میآید.
سیاست پرداخت تسهیلات خرید مسکن در دورههای سیاسی متفاوتی از جمله دولت حسن روحانی، دولت اول محمود احمدی نژاد و دولت محمد خاتمی برای ساماندهی بازار مسکن مورد استفاده قرار گرفته و در بازههای زمانی متفاوت مبلغ تسهیلات خرید مسکن افزایش پیدا کرده است.
طبیعتا بررسی نتایج هر سیاستی میتواند آشکارترین گواه قضاوت پیرامون راهکار اتخاذ شده تلقی شود. از همین رو برای درک صحیح از تاثیر تسهیلات خرید مسکن بر ساماندهی بازار مسکن، بررسی نقش این تسهیلات بر شاخصهای بازار مسکن باید در دستور کار قرار گیرد.
*راهکار غلطی به نام تسهیلات خرید مسکن و تشدید نابه سامانی بازار
تاثیر سقف تسهیلات خرید مسکن به منظور افزایش قدرت خرید واحد مسکونی تحت عنوان شاخصی با نام «قدرت تسهیلات خرید مسکن بر حسب هزینه پوشش خرید واحد مسکونی» مشخص میشود. برای محاسبه این شاخص، رقم سقف تسهیلات خرید بر قیمت هر متر مربع واحد مسکونی تقسیم شده و در نهایت متراژ واحد مسکونی در شهرهای مختلف که با استفاده از حداکثر تسهیلات میتوان نسبت به خرید آن اقدام کرد، مشخص خواهد شد.
به منظور محاسبه شاخص مذکور باید توجه داشت سقف تسهیلات خرید مسکن در 4 سال اخیر 4 مرتبه افزایش داشته است و هم اکنون با رقم 200 میلیون تومان در اختیار متقاضیان خرید مسکن قرار میگیرد.
توجه به نمودار شاخص مذکور از دیماه 95 تا کنون موید شکل تکراری و چرخه مشابه ایجاد شده پس از افزایش رقم سقف تسهیلات در هر مرتبه است. در حقیقت رشد بدون توقف قیمت مسکن در سالهای اخیر منجر به آن شده که راهکار تحریک تقاضا با ابزارهایی نظیر افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن، تاثیری در روند کاهش قدرت خرید مردم نداشته باشد و بعضا شرایط را برای سرعت گرفتن بازار مسکن مهیا سازد.
بررسی نتایج افزایش سقف تسهیلات خرید، بیانگر آن است که این تسهیلات در کوتاه مدت بخش عمدهای از سهم خرید یک واحد مسکونی را پوشش میدهد اما در میان مدت شاهد تاثیر منفی این تسهیلات بر ساماندهی بازار مسکن هستیم.
نظرات کاربران