امیر اسماعیلی، سردبیر روزنامه صبح نو پس از این ماجرا در صفحه توییتر خود در مورد برخورد مامور حراست با فائزه مومنی، خبرنگار این روزنامه توضیح داد:«خبرنگار روزنامه صبح نو روز گذشته همزمان با روز ارتباطات برای تهیه گزارش از روند واکسیناسیون و صحبت با عوامل کادر بهداشت که مشغول این جریان هستند به مجموعه ساعی در میدان سپاه مراجعه میکند و بعد از مصاحبه و گفتوگو هنگام خروج از مجموعه با برخورد زشت و زننده مامور حراست مجموعه به نام ق.ج مواجه میشود. این مامور با اعتراض به خبرنگار روزنامه صبح نو امر به پاک کردن فایلهای صوتی و هر آنچه از مصاحبهها ضبط شده میکند، در صورتی که هیچ ربطی به او نداشته و وقتی با مقاومت خبرنگار ما برای پاک نکردن فایل مصاحبه مواجه میشود، خانم خبرنگار را مورد ضرب و شتم قرار میدهد که متاسفانه خبرنگار ما دچار شکستگی از ناحیه انگشت دست راست میشود. در همان حال با ضبط کیف و وسایلش او را به مدت بیشتر از یک ساعت تحت بازداشت غیررسمی و غیرقانونی در محل قرار میدهند.» او با اشاره به سایت روزنامه از خبرنگار خود نوشته است: «قرار نیست خبط و خطای محرز یک مامور حراست از مجموعه دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی را به پای مجموعه وزارت بهداشت و تشکیلات کادر درمانی بنویسیم اما با توجه به شکایت قضایی صورت گرفته تا آخر کار و احقاق حق خبرنگار خود ایستادهایم».
پس از اعتراض گسترده خبرنگاران و فعالان رسانهای حاضر در شبکههای اجتماعی، رسول خضریان، سخنگوی مجمع نمایندگان تهران روز گذشته و در جلسه علنی مجلس نسبت به این برخورد در زیرمجموعه وزارت بهداشت و دانشگاه شهید بهشتی تذکر داد. محمدباقر قالیباف، رییس مجلس هم در پاسخ به این تذکر گفت:«دو کمیسیون بهداشت و اصل ۹۰ پیگیر این موضوع باشند، کمیسیون اصل ۹۰ هم اگر شکایتی آمد آن را مورد بررسی قرار دهد.» دانشگاه شهید بهشتی هم عاقبت پس از 24 ساعت به این ماجرا واکنش نشان داد. علیرضا زالی، رییس دانشگاه شهید بهشتی با اشاره به حادثه پیش آمده، گفت:«متاسفانه حادثه تلخ در یکی از مراکز دانشگاهی ما پیش آمد که نسبت به این حادثه بسیار مکدر شدیم و جا دارد به نوبه خودم از طرف دانشگاه و مسوولان ارشد علوم پزشکی مراتب عذرخواهی و پوزش را از خبرنگار عالیقدر و جامعه خبری اعلام کنم. مطمئن هستم این حادثه یک استثنا بوده و ما کماکان علاقهمند هستیم، رابطه وسیع و ارزندهای بین جامعه معزز خبری و مدافعین سلامت وجود داشته باشد و ان شاءالله مستحکم بماند.» زالی افزود:«حوادثی از این قبیل اگرچه حوادث تلخی است و ما را مکدر کرده اما تلاش داریم در دلجویی از این خواهر عزیز خبرنگار و حتما هم دانشگاه اقدامات انضباطی لازم را در مقابله با این تخلف انجام خواهد داد اما به هر حال جا دارد من از طرف خودم و هیات رییسه دانشگاه پوزش خودم را از جامعه وزین خبری اعلام کنم».
تعرض به آزادی بیان
«تعدد موارد نقض امنیت حرفه روزنامهنگاری به صورتهای مختلف به حدی رسیده که هر کس به خود اجازه میدهد چنین رفتار مجرمانه، سخیف و تهاجمی را نسبت به یک خبرنگار انجام دهد.» این بخشی از بیانیه انجمن صنفی روزنامهنگاران تهران بود که پس از برخورد خشونتآمیز با خبرنگار روزنامه صبح نو منتشر شد. این انجمن ضمن محکوم کردن این برخورد با خبرنگار، آن را «یکی از بدترین تعرضهایی» دانست که حین انجام فعالیت حرفهای علیه یک خبرنگار رخ داده:«انجمن همچنین از مسوولان قضایی میخواهد شکایت خانم فائزه مومنی و همکاران ما در صبح نو را بدون تبعیض و عادلانه مورد رسیدگی قرار داده تا عبرتی برای متجاوزان به حقوق روزنامهنگاران کشور باشد».
شهریار شمسمستوفی، دبیر انجمن صنفی روزنامهنگاران میگوید پس از اطلاع از این حادثه در اولین فرصت با فائزه مومنی تماس گرفته تا از جزییات ماجرا کسب اطلاع کند. او به «اعتماد» میگوید:«ایشان البته عضو انجمن نیستند اما از آنجایی که ما عقیده داریم هر جا آزادی مطبوعات تهدید شود باید به ماجرا ورود کنیم، با ایشان صحبت کردیم؛ اینکه دقیقا چه اتفاقی افتاده و چه کمکی از دست ما برمیآید تا مثلا اگر در روند درمان مشکلی وجود دارد، کمکی کنیم. ایشان از ما خواستند که فقط موضعگیری کنیم که البته پیش از آن هم در جلسه فوری انجمن، لزوم موضعگیری را مصوب کرده بودیم. نهایتا بیانیه ما منتشر شد و بعد هم رییس انجمن با چند تن از مسوولان وزارت بهداشت صحبت کرد و هم خواستار عذرخواهی جدی از خبرنگار شد و هم برخورد با فرد متخلف و اینکه وزارت بهداشت تمام کمک لازم در روند درمانی خبرنگار را انجام دهد.» شمس میگوید که انجمن پیگیر ماجرا میماند تا ببیند که مجازات فرد متخلف به کجا خواهد رسید:«این برخوردها از نظر ما تنها برخورد با یک خبرنگار نیست و برخورد با آزادی مطبوعات است».
برای خبرنگاران حوزههای مختلف، برخوردها، جدالهای لفظی، توهین و حتی برخوردهای فیزیکی و خشونتبار اتفاقی است که از سوی اشخاص متفاوت پیش میآید اما بدون شک این برخورد از سوی ماموران حراست در مراکز و دستگاههای کوچک و بزرگ بیشتر تکرار میشوند. آیا نهادی مانند انجمن صنفی روزنامهنگاران میتواند مرکزی برای گزارش این نوع برخوردها شود و آیا میتواند با مستند کردن موارد مختلف تهدید و خشونت علیه خبرنگاران حین انجام وظیفه، گامی برای رفع این برخوردهای غیرقانونی بردارد؟ شمس پاسخ میدهد:«در جلسه هفتگی انجمن موضوع را در دستور جلسه گذاشتهایم تا همرا با هیات مدیره ببینیم چه راهکارهایی برای جلوگیری از این نوع اعمال وجود دارد. ما یک راهکار قانونی پیدا کردهایم، یعنی در قانون مطبوعات آمده است که هیچکس حق ندارد مطبوعات را مجبور به انتشار مطلبی کند یا جلوی انتشار مطلب را بگیرد. در قانون مطبوعات آمده است که اگر کسی چنین کاری انجام دهد بر اساس حکم دادگاه باید از مسوولیتش تعلیق شود. این یکی از حقوق مطبوعات است که در همین قانون موجود هم ذکر شده. در جلسه انجمن حتما هم از منظر حقوقی و هم از منظر پیشنهادی که دادید، گفتوگو خواهیم کرد تا بتوانیم خبرنگاری را به جایگاه اصلیاش بازگردانیم.» شمس میگوید این جایگاه خبرنگاری حال سالیان درازی است که از آنچه بود، فاصله گرفته است:«پس از دولت آقای خاتمی، به نظرم جایگاه خبرنگاری دچار نزول شد. پس از آن توقیف فلهای مطبوعات احساسی به وجود آمده که میشود با مطبوعات به راحتی برخورد کرد و جلوی انتشار آزاد اطلاعات را گرفت».
نظرات کاربران