dir="RTL" style="text-align:right">از میان کاندیداهای باقی‌مانده براساس گمانه‌زنی‌ها دو نفر هستند که احتمال برنده شدن آنها دست‌کم در نزد شهروندان‌، آشکار شده است.به این ترتیب از پاییز ۱۴۰۰ دولت تازه‌ای بر سر کار می‌آید. پرسش این است که در صورت شروع به کار دولت تازه اتفاقی در اقتصاد ایران رخ خواهد داد؟شهروندان ایران نگران این هستند که وضعیت کسب‌وکارشان به دلیل رویکرد خاص دولت احتمالی که بیشتر گمانه‌زنی‌ها آن را نشان می‌دهند نسبت به جهان به سمتی برود که مناسبات ایران و غرب بدتر از وضعیت فعلی شود. این نگرانی با توجه به نیروی پشتیبانی‌کننده سیاسی از کاندیدای اصولگرایان است که ستیز با غرب را واجب می‌دانند و در این مسیر برایشان مقوله کسب‌وکار و معیشت شهروندان در مرحله بعد قرار دارد.

در صورتی که ستیز با غرب یا به عبارت دقیق‌تر ستیز با آمریکا، در ذات سیاست خارجی دولت اصولگرای بعدی باشد، نظام تحریم‌ها پابرجا می‌ماند و نیز مناسبات سیاست خارجی که با آمدن بایدن روند صلح‌جویانه داشته و دارد، نیست و نابود می‌شود. شهروندان ایرانی بدون تردید از این وضعیت آسیب جدی خواهند دید زیرا اقتصاد ایران در شرایط تحریم موجود و سخت‌تر شدن رژیم تحریم‌ها، در سرازیری کنونی با شتاب به ته دره سقوط می‌کند و در برخورد با سنگ‌ها و صخره‌ها زخمی و در حال مرگ به ته دره نمی‌رسد. ایرانیان دیگر توانایی پشتیبانی مادی از ادامه تحریم‌ها را ندارند.رشدهای منفی اقتصادی و درآمد سرانه کاهنده و از بین رفتن بخش مهمی از قدرت خرید، شهروندان را ناتوان کرده و بیشتر از این نمی‌توانند هزینه سرپا نگهداشتن دولت را قبول کنند. از سوی دیگر در صورتی که بر فرض کاندیدای غیراصولگرا رای بیاورد، باید انتظار داشت که راه او برای تعامل با جهان بسته شود و از مسیر آمدوشد دولت یازدهم و دوازدهم، دوباره اقتصاد در این لبه تیز قرار گیرد که الان هست.دولت سیزدهم بداند که بدون دگرگونی در اساس مناسبات ایران با واقعیت جهان امروز و بازکردن گره‌های کور و سفت شده اقتصاد در راه تحریم‌ها در چهار سال، کاری از پیش نمی‌برد و همین، شهروندان را نگران می‌کند.