html>

من غیب گو نیستم، اما با توجه به بررسی و تحلیل شواهد و قرائن موجود و همچنین در سایه مشاهدات عینی خودم به دلیل سال‌ها حضور در تحولات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی افغانستان مطمئنم امارت اسلامی افغانستانِ طالبانی در کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت تهدیدات امنیتی جدی برای کشور ایجاد خواهد کرد. هر چند که به باور من این تهدیدات از هم اکنون نیز می تواند شکل بگیرد.

در سایه تحولات افغانستان و قدرت گیری طالبان شاهد گسیل موج گسترده پناهجویان افغانی به مرزهای شرقی کشور هستیم. همین مسئله در کوتاه مدت دو تهدید جدی با خود به همراه دارد؛ اول دامن زدن به شیوع ویروس کرونا در استان های همجوار یعنی سیستان و بلوچستان و خراسان های جنوبی و رضوی که همین حالا هم با تمام توان درگیر بیماری کرونای دلتا هستند. به هر حال هیچکدام از آوارگان و پناهجویان افغانی واکسن نزده اند و اقدامات قرنطینه ای هم برای آنها وجود ندارد. لذا تداوم و تشدید حضور موج پناهجویان افغانی به مرزهای شرقی و شمال شرقی کشور یعنی تشدید هرچه بیشتر شیوع ویروس کرونا و افزایش میزان فوتی ها و مبتلایان در کشور، به خصوص استان‌های مذکور. دومین تهدید به تهدیدات امنیتی باز می گردد. چون حالا که مرزهای شرقی ایران به روی این آوارگان و پناهجویان البته با نگاه انسانی جمهوری اسلامی ایران باز شده است و رصد دقیقی روی ورودی ها به مرزهای کشور نیست، چه تضمینی وجود دارد که در میان این آوارگان تروریست وارد خاک ایران نشوند؟ در کنار آن اکنون وضعیت اقتصادی و معیشتی جمهوری اسلامی ایران به هیچ وجه مناسب نیست و از آن طرف تحریم‌ها هم فشارهای جدی را به اقتصاد ایران وارد کرده است. بنابراین اسکان و تغذیه این موج پناهجویان که خود به هزینه زیادی نیاز دارد، می تواند فشار مضاعفی بر ما تحمیل کند. مضافاً هزینه درمانی و دیگر هزینه های تحمیلی این موج پناهجویان هم می تواند فشارهایی را به استان های همجوار و در کل ایران ایجاد کند. البته گلایه ای از این آوارگان افغانی ندارم. این بندگان خدا قربانی فساد، ناکارآمدی، بی لیاقتی، بی‌تدبیری و خیانت دولتمردان خود و همچنین تزویر و نیرنگ بازیگران منطقه ای و فرامنطقه ای شده اند. کسی دوست ندارد کشور و خانه و کاشانه خود را ترک کند، اما چه می شود کرد که این بندگان خدا در این اوضاع مجبور شدند برای حفظ جان خود و خانواده شان ترک بلاد کنند. بنابراین نگاه ما به این موج آوارگان افغانی باید یک نگاه انسانی باشد، اما در عین حال نباید تهدیدات و تبعات منفی سیاسی، اقتصادی، دیپلماتیک و امنیتی آن را از نظر دور داشت و هزینه‌های آن را نادیده گرفت.