html>

کاشت دندان فرایندی نسبتا پیچیده بوده و از مرحله آغازی تا زمان قرار گرفتن تاج دندان در دهان، حداقل حدود شش ماه زمان نیاز دارد. البته گاهی قبل از شروع فرایند اصلی ایمپلنت دندان، فرد باید تحت برخی جراحی های فک و لثه قرار گیرد تا شرایط لازم برای کاشت دندان را به دست آورد. بنابراین، لازم است در کنار متخصص ایمپلنت خود، یک جراح فک و صورت ماهر و مجرب انتخاب کنید تا بهترین نتیجه از کاشت ایمپلنت به دست آید.

در این مقاله قصد داریم به بررسی پیچیدگی های ایمپلنت دندان پرداخته و ببینیم برای فراهم کردن شرایط کاشت ایمپلنت دندان چه جراحی هایی باید انجام داد.

فهرست عناوین

در چه مواقعی استفاده از ایمپلنت دندان توصیه می شود؟

مراحل نصب ایمپلنت دندان در داخل استخوان فک چگونه است؟

انجام عمل پیوند استخوان قبل از استفاده از ایمپلنت دندان

انجام عمل لیفت سینوس قبل از استفاده از ایمپلنت دندان

انجام عمل افزایش عرض تیغه استخوان فک برای استفاده از ایمپلنت دندان

انجام عمل پیوند لثه استفاده از ایمپلنت دندان

انجام ارتودنسی قبل یا بعد از استفاده از ایمپلنت دندان

انجام جراحی فک قبل از استفاده از ایمپلنت دندان

انتخاب بهترین و معتبرترین جراح فک و صورت در تهران

در چه مواقعی استفاده از ایمپلنت دندان توصیه می شود؟

وقتی دندان ها دچار پوسیدگی می شوند، نیاز به درمان پیدا می کنند. معاینه دندان ها توسط یک دندانپزشک ماهر و طبق یک برنامه منظم (مثلا هر شش ماه یکبار)، کمک می کند تا پوسیدگی ها در اسرع وقت شناسایی شده و برای درمان آن ها برنامه ریزی گردد.

در مواردی که پوسیدگی ها سطحی باشند، با یک ترمیم سطحی می توان از پیشرفت پوسیدگی جلوگیری کرده و سطح سلامت دندان را افزایش داد. اما در مواردی که پوسیدگی در درجات پیشرفته تری باشد، نیاز به درمان ریشه و استفاده از روکش دندان خواهد بود. در هر حال، آنچه مهم است اقدام به موقع برای معاینه دندان ها و انجام اقدامات درمانی است.

گاهی بر اثر سهل انگاری و یا عدم معاینه و درمان به موقع دندان های پوسیده، دندانپزشک چاره ای جز کشیدن دندان شخص ندارد. در این صورت، جای خالی دندان کشیده شده می تواند هم از نظر ظاهری و هم از نظر سلامت عمومی بدن، مشکلاتی را ایجاد کند. استفاده از ایمپلنت دندان بهترین، طبیعی ترین و پربازده ترین روشی است که در چنین مواقعی به فرد پیشنهاد می شود.

علاوه بر مساله یاد شده، برخی عوامل دیگر هم می توانند فرد را ناچار به استفاده از ایمپلنت دندان کنند. برخی از این موارد عبارت اند از:

· آسیب دیدگی های عمودی دندان که تا ریشه دندان پیشروی کرده اند

· آسیب به دندان در اثر تصادف یا مشکلات دیگر که چاره ای جز کشیدن دندان وجود ندارد

· ایجاد فاصله های غیرعادی در بین دندان ها که با انجام ارتودنسی هم قابل رفع نیستند

· حرکت دندان ها به دلیل ناهنجاری های فکی و یا فشارهای زیاد در یک طرف دهان که باعث نامرتبی دندان ها شده و فاصله های غیرعادی ایجاد کرده است

مراحل نصب ایمپلنت دندان در داخل استخوان فک چگونه است؟

به طور کلی، فرایند نصب ایمپلنت دندان دارای مراحلی است که باید دقیق و منظم انجام شوند. شرط اول برای استفاده از ایمپلنت دندان، انتخاب یک متخصص ایمپلنت خوب است تا در نهایت بهترین نتیجه را به شما تحویل دهد. در ادامه گام های اصلی در فرایند کاشت دندان را توضیح می دهیم.

معاینه دقیق دهان و دندان و بررسی شرایط بیمار

متخصص ایمپلنت باید با استفاده از عکس رادیوگرافی و معاینه دندان آسیب دیده و یا جای خالی آن، وضعیت دهان و دندان فرد را بررسی کند تا مشخص شود آیا فرد مورد نظر کاندید مناسبی برای استفاده از ایمپلنت دندان هست یا خیر. عکس اشعه ایکس پانوراما، عکس های سه بعدی و سی تی اسکن، به متخصص این امکان را می دهد تا تمام بافت های استخوانی، عصبی و سینوسی بیمار را بررسی نماید. تعیین طول و عرض استخوان فک در ناحیه تحت درمان، کمک می کند تا نوع و اندازه مناسب ایمپلنت مشخص گردد.

مرحله جراحی لثه و پایه گذاری

در این مرحله باید متخصص ایمپلنت یک برش در لثه و سپس یک حفره در استخوان فک ایجاد کند. برای استفاده از ایمپلنت دندان باید یک پایه از جنس تیتانیوم، درون استخوان فک قرار گیرد و بعد تاج دندان روی آن نصب شود. ایمپلنت باید در عمق مشخصی از استخوان فک جا داده شود تا استحکام کافی را از خود نشان دهد. همچنین، برای انجام این جراحی نسبتا طولانی و پیچیده، لازم است روش هایی به کار رود که کمترین تهاجم بافتی را داشته باشد و زخم ها سریع تر بهبود پیدا کنند.

این پایه تیتانیومی به مدت چند ماه (بنا بر تشخیص متخصص) به حال خود رها می شود تا پیوند و ادغام کافی با استخوان فک پیدا کند. می توان گفت سخت ترین و اصلی ترین مرحله کاشت دندان همین مرحله جراحی است که پایه در جای مناسب قرار می گیرد.

قرار دادن اباتمنت به عنوان جایگاه تاج دندان

در این گام از فرایند ایمپلنت دندان، متخصص باید طی یک جراحی بسیار کوچک و جزئی، قطعه ای را که اباتمنت (Abutment) می نامند بر روی پایه نصب کند تا تاج دندان بر روی آن قرار گیرد. این مرحله نیز ظریف کاری ها و روش های خاص خود را دارد که نتیجه آن به مهارت متخصص انتخابی شما بستگی خواهد داشت.

قالب گیری ایمپلنت دندان

تاج دندان شما باید توسط لابراتوار دندانسازی ساخته شود. از این رو، بعد از جوش خوردن اباتمنت به پایه و استخوان فک، قالب گیری دندان های شما باید توسط دندانپزشک و یا یک متخصص پروتزهای دندانی، انجام گیرد. لابراتوار پس از ساخت دندان، آن را برای متخصص ایمپلنت شما خواهد فرستاد و در نهایت این تاج بر روی پایه ایمپلنت نصب می گردد.

انجام عمل پیوند استخوان قبل از استفاده از ایمپلنت دندان

برای اینکه استخوان فک بتواند ظرفیت پذیرش پایه ایمپلنت را داشته باشد باید حجم، ارتفاع و عرض آن به مقدار استانداردی برسد. این مساله از آن نظر اهمیت دارد که عدم وجود استخوان کافی در فک باعث می شود تا پایه ایمپلنت به طور کامل پوشش داده نشود. از طرفی، عدم وجود عمق استخوانی کافی، می تواند باعث برخورد پایه با اعصاب فک های بالا یا پایین شده و در نهایت به آناتومی آن ها آسیب وارد آورد.

ناحیه ای که قرار است برای استفاده از ایمپلنت آماده سازی شود، باید 2 تا 3 میلی متر ضخامت استخوانی داشته باشد. از طرفی، استخوان نواحی اطراف این ناحیه هم باید حداقل 1 میلی متر ضخامت داشته باشد تا پایه کاشته شده استحکام لازم را به دست آورد. حال سوال این است که اگر این شرایط وجود نداشت آیا فرد باید از استفاده از ایمپلنت دندان، صرف نظر نماید؟ باید گفت خیر.

در برنامه درمانی این گونه افراد، همکاری متخصص ایمپلنت با یک جراح فک و صورت معتبر می تواند مشکل آن ها را برطرف نماید. در واقع، متخصص جراحی فک و صورت، برای فراهم کردن شرایط کاشت دندان در این گونه افراد باید از برخی روش ها تحت عنوان عمل پیوند استخوان فک استفاده کرده و حجم استخوان مورد نیاز را ایجاد کند.

نحوه انجام عمل پیوند استخوان فک چگونه است؟

برای شروع عمل پیوند، جراح فک و صورت با استفاده از تزریق مواد بی حس کننده به لثه و نواحی تحت جراحی، آن را بی حس می کند. سپس، یک برش نسبتا عمیق برای رسیدن به بافت استخوانی فک بر روی لثه ایجاد خواهد کرد و حتی ممکن است برای قابل مشاهده بودن استخوان لایه ای نازک از بافت لثه را بردارد. با این کار، جراح کاملا متوجه خواهد شد که به چه حجم استخوان برای پیوند نیاز دارد.

استخوانی که قرار است پیوند زده شود از چند روش تهیه خواهد شد که معمول ترین آن از بدن خود فرد است. به این ترتیب، جراح، ناحیه دهنده استخوان را هم بی حس کرده و یک برش ایجاد می کند. سپس حجمی از استخوان را که نیاز دارد برداشته و بافت ناحیه دهنده پیوند را بخیه می زند. در نهایت بافت استخوانی به استخوان فک انتقال داده شده و به کمک یک پیچ تیتانیومی در آن قسمت محکم نگه داشته می شود.

گاهی جراح فک و صورت برای اینکه استخوان پیوند زده شده به خوبی در جای خود قرار گیرد، یک غشا از مواد پیوندی در اطراف آن قرار داده و سپس بافت لثه را بخیه می زند. این کار به محکم تر شدن بافت استخوانی پیوند زده شده کمک می کند.

انواع روش های پیوند استخوان فک

روش های مختلفی برای انجام عمل پیوند استخوان فک به کار می روند که بر اساس استخوان پیوندی مورد استفاده نامگذاری می گردند. برای مثال،

· اگر از بدن فرد بیمار برای فراهم کردن حجم استخوان فک مورد نیاز استفاده شود، به این روش اتوگرافت (Autograft) یا اتوژن می گویند.

· روش دیگر آلوگرافت (Allograft) نامیده می شود که در آن استخوان را از بدن موجود زنده ای می گیرند که با استخوان بیمار شباهت ژنتیکی دارد.

· زنوگرافت (Xenograft) بر خلاف آلوگرافت به برداشت استخوان از موجود زنده ای مربوط می شود که استخوان او با استخوان بیمار شباهت ژنتیکی نداشته باشد (استخوان گاو).

· روش آخر نیز شامل استفاده از مواد پیوندی مصنوعی (استخوان سنتزی) خواهد بود که سازگاری لازم را با بدن انسان نشان می دهند.

اینکه از کدام یک از روش های یاد شده استفاده شود کاملا به وضعیت بیمار و نظر جراح فک و صورت بستگی دارد. روش استاندارد بعد از معاینات اولیه تعیین خواهد شد.

چه زمانی بعد از عمل پیوند اسخوان فک می توان ایمپلنت انجام داد؟

آمادگی فرد بعد از جراحی پیوند استخوان فک، برای استفاده از ایمپلنت دندان، به نوع استخوان پیوندی بستگی دارد. برای استفاده از ایمپلنت دندان، باید بهبودی کافی در محل پیوند فراهم شده باشد. اگر کاشت ایمپلنت مدت کوتاهی بعد از عمل پیوند استخوان فک انجام گیرد، ممکن است استخوان پیوندی، استحکام کافی را نداشته باشد. همچنین، طولانی شدن زمان بین ایمپلنت دندان و عمل پیوند استخوان فک می تواند منجر به تحلیل استخوان پیوندی و استخوان اصلی گردد.

انجام عمل لیفت سینوس قبل از استفاده از ایمپلنت دندان

عمل لیفت سینوس هم مانند پیوند استخوان فک، از جراحی های اصلاحی پیش از استفاده از ایمپلنت محسوب می شود. در واقع، یک متخصص ایمپلنت برای حصول بهترین نتیجه از کاشت دندان در فک بالا، استخوان فک را به خوبی کنترل و معاینه می کند تا از حجم استخوانی لازم اطمینان یابد.

حجم استخوان فک بالا با استفاده از روشی تحت عنوان لیفت سینوس بهبود می یابد که باید توسط یک جراح فک و صورت معتبر انجام شود. در واقع، در انتهای دهان و در نزدیکی ناحیه سینوس روی فک بالا، گاهی لازم است با کشیدن بافت سینوس به سمت عقب، فضایی بیشتر را آزاد نمود تا بتوان استخوان پیوندی را در آن ناحیه جای داد. در چنین شرایطی معمولا جراح، حجمی به اندازه چند میلی متر از استخوان را به این ناحیه پیوند می زند تا مشکل کمبود استخوان فک بالا برطرف گردد.

عمل لیفت سینوس برای استفاده از ایمپلنت در چه مواردی باید انجام شود؟

کمبود استخوان در فک بالا و در ناحیه نزدیک به سینوس، به دلایل مختلفی می تواند ایجاد گردد. برخی از دلایل کاهش حجم استخوان عبارت اند از:

· وجود نقص های مادرزادی

· بیماری های پیشرفته نظیر سرطان

· انجام درمان های دارویی و یا پزشکی

· پیشرفته شدن بیماری های لثه و پریودنتال

· افزایش سن و تحلیل تدریجی استخوان فک

انجام عمل افزایش عرض تیغه استخوان فک برای استفاده از ایمپلنت دندان

گاهی به دلیل کافی نبودن عرض استخوان فک، استفاده از ایمپلنت امکان پذیر نیست. در چنین مواردی جراح فک و صورت باید با استفاده از روش های مخصوص (برش تیغه)، این پهنا را زیادتر کند تا فضای کافی برای پایه ایمپلنت ایجاد شود. در اصل، جراح با اره مخصوص، استخوان فک را در راستای طول برش داده و به دو قسمت تقسیم خواهد کرد. سپس با استفاده از مواد پیوندی مخصوص، این شکاف را پر می کند تا پهنای لازم برای کاشت ایمپلنت به وجود آید.

برای استفاده از ایمپلنت دندان، لازم است مدت زمان مشخصی از عمل برش تیغه بگذرد تا استخوان فک آمادگی پذیرش ایمپلنت را به دست آورد.

انجام عمل پیوند لثه استفاده از ایمپلنت دندان

استفاده از ایمپلنت دندان در صورتی به بهترین نتیجه می رسد که بافت لثه ها کاملا سالم باشد و به خوبی به دندان ها بچسبد. در معاینات اولیه ای که متخصص ایمپلنت انجام می دهد، سلامت لثه ها و عدم وجود عفونت و بیماری باید تایید شود؛ در غیر این صورت به برخی درمان های اولیه نیاز است.

ممکن است لثه ها در اثر بیماری های درمان نشده لثه، دچار تحلیل شده باشند. عوامل دیگری مانند دندان قروچه کردن، استفاده از مسواک سفت و غیرمناسب، خصوصیات ژنتیکی و یا آسیب های وارد به لثه نیز می توانند منجر به تحلیل لثه شوند. در هر حال، مهم است که لثه تحلیل یافته قبل از کاشت دندان درمان شود تا ایمپلنت بازده مناسب را نشان دهد.

جراحی پیوند لثه روشی درمانی است که برای از بین بردن اثرات تحلیل لثه و توسط جراح فک و صورت مجرب انجام می گیرد.

جراح فک و صورت، برای انجام عمل پیوند لثه می تواند از بی حسی موضعی و یا بیهوشی عمومی (موارد خیلی نادر) استفاده کند. همچنین، برای کاشت ایمپلنت لازم است بیش از یک ماه از عمل پیوند لثه زمان بگذرد تا بافت پیوندی به خوبی درمان گردد. پیوند بافت لثه با روش های مختلفی انجام می شود که در ادامه نام می بریم.

روش پیوند لثه آزاد (Free Gingival Graft)

نازک بودن لثه ها یکی از مواردی است که نیاز به پیوند لثه را نشان می دهد. برای افراد با لثه های نازک، جراح فک با برداشتن تکه خیلی کوچکی از سقف دهان و اتصال آن به ناحیه تحت درمان، حجمی اضافی برای لثه ایجاد می کند. به این ترتیب، ضخامت لثه افزایش یافته و از عقب رفتن بیشتر لثه جلوگیری به عمل می آورد.

روش پیوند بافت همبند (Connective Tissue Graft)

در این روش نیز لازم است بخشی از لایه های داخلی تر سقف دهان (بافت اپیتلیال) برداشته شده و به ناحیه لثه تحلیل رفته بخیه زده شود. روش پیوند بافت همبند، متداول ترین روش برای جراحی پیوند لثه محسوب می شود. جراح فک و صورت بعد از برداشتن بافت مورد نیاز باید کام (قسمت دهنده بافت پیوندی) را بخیه بزند.

پیوند پدیکل (Pedicle Graft) یا پیوند جانبی (Lateral Graft)

در این روش به جای استفاده از سقف دهان و کام برای برداشتن بافت پیوندی، از خود بافت لثه استفاده می شود

استفاده از مواد پیوندی در ناحیه لثه تحلیل رفته

استفاده از روش های پیوند یاد شده در بالا کاملا به نظر جراح بستگی دارد. در برخی موارد جراح فک و صورت شما تمایلی به استفاده از بافت سقف دهان و یا لثه ندارد و استفاده از مواد پیوندی در بانک بافت را ترجیح می دهد. حتی ممکن است روش های تحریک تشکیل بافت بدن مثل به کار بردن پروتئین های تحریک کننده را به کار ببرند تا ناحیه تحلیل رفته خود را ترمیم نماید.

انجام ارتودنسی قبل یا بعد از استفاده از ایمپلنت دندان

گاهی مشکلاتی مانند از دست دادن دندان ها در سنین پایین و یا برخی مشکلات ژنتیکی مربوط به ساختار فکین و دندان ها، منجر به ایجاد فاصله های اضافی در بین دندان ها می گردد. حرکت دندان ها به سمت جاهای خالی دندان های از دست رفته باعث می شود تا امکان استفاده از ایمپلنت از بین برود. به این ترتیب، ممکن است در برنامه ریزی برای استفاده از ایمپلنت دندان لازم باشد درمان ارتودنسی را هم در برنامه درمانی خود بگنجانید. البته این مساله کاملا به نظر متخصص ایمپلنت شما بستگی دارد.

درمان ارتودنسی ممکن است قبل یا بعد از کاشت ایمپلنت دندان به کار برود. مثلا ممکن است چند ایمپلنت در جاهای مناسب استخوان فک کاشت شود و بعد ابزار ارتودنسی به این ایمپلنت ها متصل گردد؛ مخصوصا برای افرادی که بخش زیادی از دندان های خود را از دست داده اند، وجود ایمپلنت ها در جاهای مناسب کمک می کند تا ابزار ارتودنسی بهتر عمل کنند.

انجام جراحی فک قبل از استفاده از ایمپلنت دندان

در قسمت قبل گفتیم که ممکن است قبل از استفاده از ایمپلنت دندان، نیاز به انجام درمان ارتودنسی باشد. در برخی موارد، مخصوصا اگر فرد در سنین نسبتا بالا باشد، ارتودنسی به تنهایی پاسخگو نبوده و لازم است با جراحی فک همراه شود. در واقع، فرد در مرحله اول به مدت چند ماه تحت درمان ارتودنسی قرار می گیرد. سپس توسط یک جراح فک و صورت ماهر و باتجربه، تحت جراحی فک قرار گرفته و وضعیت فکین وی اصلاح می گردد. پس از آن باید مرحله دوم ارتودنسی شروع شده و مرحله نهایی درمان را طی کند.

انتخاب بهترین و معتبرترین جراح فک و صورت در تهران

بنا بر آنچه توضیح داده شد، همکاری یک جراح فک و صورت شناخته شده و معتبر در کنار متخصص ایمپلنت می تواند به حصول بهترین نتیجه از کاشت دندان منجر شود. دکتر مهدی سزاوار، با توانایی های فوق العاده ای که در زمینه هایی مانند انجام جراحی های لثه، پیوند استخوان، درمان کیست ها و تومورهای دهانی، بازسازی و قرینه کردن فکین و مانند آن ها دارند، در حال حاضر یکی از بهترین و معتبرترین جراحان فک و صورت در تهران به حساب می آیند.

دکتر مهدی سزاوار، همچنین، برای انجام انواع جراحی های زیبایی صورت نظیر زاویه دار کردن صورت، برجسته کردن گونه ها، عمل های زیبایی بینی و پلک از بهترین گزینه ها برای انجام جراحی زیبایی در تهران محسوب می شوند.

این مطلب تبلیغاتی است و محتوای آن توسط سفارش دهنده تهیه شده است.