از سمت دیگر شایعاتی از فدراسیون کاراته به گوش رسید که حضور پرتعداد ورزشکاران اسراییلی در رقابتهای جهانی، دلیل لغو سفر تیم ملی بوده. اسراییل برای نخستینبار در رقابتهای جهانی با ۵ ورزشکار شرکت کرده است. آنطورکه مشخص شده کشور میزبان و اسراییل قرار گذاشته بودند طی یک اقدام مشترک ورزشکاران ایرانی و اسراییلی را مقابل هم قرار دهند و از آنجایی که چند روز بیشتر تا برگزاری دادگاه حکمیت ورزش برای بررسی پرونده جودوی کشورمان باقی نمانده از این طریق ایران را تحت فشار قرار دهند.
چه این شایعه صحت داشته باشد چه نه، نمونههای متعدد دیگری را میتوان ردیف کرد که اسراییل در حوزه ورزش در حال آسیب رساندن به منافع ایران است. لغو برخی اعزامها، مسابقه ندادن ورزشکار، مهاجرت، محرومیت و مشکلاتی از این دست تا به امروز چندین بار گریبان ورزش ایران را گرفته است. واضح است که به دلیل رسانهای شدن رخدادها، اسراییل هم برنامهریزی کرده تا در این حوزه به کشور آسیب بزند. آنها حتی تا جایی پیش رفتند که میخواهند میزبانی جامجهانی را هم بگیرند. آنها به خوبی میدانند برگزاری جامجهانی در سرزمینهای اشغالی چه حاشیههایی در ورزش ایران به وجود خواهد آورد.
سوال مهمی که باید از مسوولان پرسیده شود این است که برای رفع تهدیدات اسراییل در این زمینه چه راهکاری اندیشیده شده است؟ چگونه است که ما در بعد نظامی و امنیتی همه تلاش خود را برای خنثیسازی تهدیدهای اسراییل به کار میبندیم اما در حوزه ورزش صرفا به کنار کشیدن بسنده کردهایم؟ واقعیت این است که مسائلی از این دست که در حوزه ورزش رخ میدهد دست کمی از حملات تروریستی یا بمبگذاری ندارد. مشکلاتی که در حوزه ورزش رخ میدهد به اندازه تهدیدات امنیتی و نظامی بار روانی و مالی روی دوش کشور میگذارد. برای تربیت یک ورزشکار یا تشکیل یک تیم سالها وقت و انرژی و هزینه صرف شده و بیثمر ماندن این تلاش ضربهای است که در ابعاد مختلف هزینهزا خواهد بود. اسراییل هم این را فهمیده و همه تلاشش را در این زمینه میکند.
برخی گمان میکنند کنار کشیدن ورزشکاران یا تیمهای ایرانی به مسابقات لطمه وارد میکند و این فدراسیونهای جهانی هستند که ضربه میبینند. چنین تفکری از اساس اشتباه است. باید بدانیم که نبود ما در مسابقات بینالمللی چندان مهم نیست. نه ما که همه کشورها. کاراته و تکواندو و بوکس و شطرنج و سایر ورزشهای اینچنینی که هیچ، حتی در فوتبال که پربینندهترین ورزش است و گردش مالی چند میلیارد دلاری دارد غیبت تیمهای مهم چندان مهم نبوده. جامجهانی فوتبال بدون حضور ایتالیا و هلند برگزار شد، منچستریونایتد به لیگ قهرمانان اروپا نرسید، آلمان در مرحله گروهی یورو حذف شد و آب از آب تکان نخورد. نبودن تیمهای ورزشی ایران در مسابقات بینالمللی هم به همین اندازه تاثیرگذار است.
در مطلب دیگری که مدتی پیش در همین زمینه نوشتیم به این نکته اشاره کردیم که انتظار نداریم از فردا ورزشکاران ایرانی مقابل ورزشکاران اسراییلی مسابقه بدهند. اما انتظار داریم مقامات برای رفع این تهدید که به صورت مکرر و دامنهدار کشور را هدف گرفته اقدامی انجام دهند. اسراییل یک راه بیهزینه برای ضربه زدن به منافع ایران پیدا کرده و تنها کاری که میکند اعزام ورزشکاران زیاد به مسابقات مختلف و اندکی لابیگری است. در این سمت اما هر بار انتشار خبری از عدم اعزام یک تیم یا مهاجرت ورزشکار یا محرومیت ورزشکار ایرانی هزینههای اجتماعی و مالی به بار میآورد.
در وظایف سازمان پدافند غیرعامل آمده «سازماندهی، طرحریزی، هدایت و راهبری عملیات پدافندی مقابله با تهدیدات نوین دشمن» آیا کاری که امروز اسراییل در حوزه ورزش علیه ایران انجام میدهد یک نوع تهدید نوین به حساب نمیآید؟ آیا نباید برای مبارزه با این تهدید کاری صورت بگیرد؟ حوزه ورزش ایران نباید تبدیل به یک لقمه حاضر و آماده برای بهرهبرداری کشورهایی قرار بگیرد که از هر فرصتی برای ضربه زدن به منافع کشورمان استفاده میکنند.
نظرات کاربران