این مقام ارشد وزات نفت تصریح کرده است " آمدهای حاصل از صادرات نفت هم به کشور برمیگردد؛ یعنی وصول مطالبات انجام میشود. ما در شرکت ملی نفت ایران وظیفه داریم نفت را بفروشیم و پولش را تحویل بانک مرکزی دهیم. این بانک مرکزی است که تصمیم میگیرد از این پول چه استفادهای کند و چه اجناسی را وارد کند. آنچه وظیفه شرکت ملی نفت است به درستی در حال انجام است، چون پول حاصل از فروش نفت رادریافت میکنیم."با توجه به این سخنان صریح مقام ارشد وزات نفت و در صورتی که سخنان مدیر عامل شرکت ملی نفت ایران به مثابه بالاترین مقام فروشنده نفت به خارجیها درست باشد این فرضیه تقویت می شود که جو بایدن در یک رفتار آشتی جویانه مهمترین بخش از تحریمها ی ایران را که راه را برای بهتر شدن شاخصهای کلان باز می کند را نادیده گرفته است. در این صورت باید پرسید گروه مذاکرهکننده در وین روی حذف کدام بخش از تحریمهای اقتصادی ایران پا فشاری کرده و این را در کانون بحثهای اطلاعرسانی و تبلیغاتی خود قرار دادهاند؟ فرضیه دیگر این است که ایران با دورزدن تحریم ها و با قیمت های پایین همه نفت صادراتی را به چین می فروشد و درآمد باد آورده ای به دلیل تخفیف به جیب چینی ها ریخته می شود. فرضیه سوم این است که چینی ها نفت ایرانرا باهمان قیمتهای بازار وارد می کنند و از این راه به دولت سزدهم کمک می کنند.
واقعیتها را اگر با شهروندان به طور کامل در میان گذاشته و زاویههای تاریک را روشن کنیم و به آنها امیدواری دهیم، به نظر میرسد اتفاق مهمی خواهد بود.این مساله در زمین بانک مرکزی باید طرح و بحث شود که آیا سخنان مدیرعامل شرکت ملی نفت تایید میشود و درآمد حاصل از صادرات نفت چقدر است و چرا با این وجود دولت میخواهد از هر راهی و وصل شدن به دخل بنگاههای خصوصی و مناطق آزاد و کارمندان، درآمد کسب کند؟آیا قرار است برای مصارف حاصل از صادرات نفت نقشه تازهای تدارک دیده شود؟
نظرات کاربران