قرار است این نیروگاه تا سال ۲۰۲۳ حدود ۳۰ درصد نیاز اردن را به برق تامین کند. کارشناسان ساخت این نیروگاه را اقدامی حیاتی برای تامین انرژی اردن می‌دانند.

اردن یکی از فقیرترین کشورهای خاورمیانه از نظر انرژی است که اکنون حدود ۹۶ درصد نیاز خود را به برق وارد می‌کند. هزینه این واردات به اندازه یک پنجم تولید ناخالص تولید ناخالص داخلی آن است. افزایش جمعیت و گسترش صنعت به همراه فشار ناشی از تقاضای داخلی که بیش از ۷ درصد در سال رشد می‌کند، بر نگرانی‌های امان از کمبود انرژی می‌افزاید. قبلا بخش عمده‌ای از واردات نفت و گاز اردن از عراق و مصر بود. اما ناآرامی‌های اخیر در عراق و حمله به خطوط انتفال نفت در مصر سبب شد تا دو کشور صادرات خود را به اردن قطع کنند. در نتیجه، به گفته خالد توکان رئیس کمیسیون انرژی هسته‌ای اردن، این کشور سالیانه حدود ۳ میلیارد دلار زیان می‌دهد.

دولت اردن برای تنوع بخشیدن به منابع عرضه انرژی خود چند طرح توسعه را برای دسترسی به انرژی‌های جایگزین آغاز کرده است. قرار است چندین شرکت بین‌المللی تولید نفت شیل را در ابعاد کوچک آغاز کنند. همچنین قرار است تا اواسط سال ۲۰۱۷، ۱۲ نیروگاه برق خورشیدی وارد مدار شود. در کنار این طرح‌ها، مقامات دولت امیدوارند انرژی هسته‌ای نقش بزرگ‌تری در تامین انرژی ایفا کند و عرضه داخلی انرژی را افزایش دهد. اردن دارای ذخیره قابل توجهی از اورانیوم طبیعی است و ۲.۱ درصد از ذخایر اورانیوم جهان در این کشور قرار دارد. در سال ۲۰۰۷، کمیته راهبرد هسته‌ای اردن برنامه‌ای را تصویب کرد که بر اساس آن، تا سال ۲۰۳۰، انرژی هسته‌ای عامل تولید ۳۰ درصد برق آن باشد. تا به حال، چندین طرح مقدماتی برای تولید انرژی هسته‌ای و شیرین کردن آب اجرا شده است.

تصمیم اردن برای بهره‌گیری از انرژی هسته‌ای یک باره گرفته نشده بلکه نتیجه سال‌ها بررسی است. در سال ۲۰۰۸، کمیته یادشده موافقت‌نامه‌ای را با یک شرکت کانادایی برای اجرای طرح‌ امکان‌سنجی استفاده از انرژی هسته‌ای در اردن امضا کرد. همان سال یادداشت تفاهمی با کره جنوبی برای انتخاب محل نیروگاه و امکان‌سنجی‌های بیشتر در جنوب کشور امضا شد. در سال ۲۰۰۹، امان طرحی برای اجرای مرحله پیش ساخت نیروگاه هسته‌ای با یک شرکت غربی منعقد کرد. اما امضای قرارداد ساخت نیروگاه هسته‌ای با روسیه، مرحله عملی آرزوی اردن به شمار می‌رود. این قرارداد برای ساخت نیروگاه ۲ هزار مگاواتی در ناحیه امرا در شمال اردن تا سال ۲۰۲۲ است. اردن ملزم است به مدت ۱۰ سال، سوخت مورد نیاز نیروگاه را از شرکت روس اتم بخرد و بعد از آن می‌تواند سراغ دیگر فروشندگان برود. روس اتم ۴۹ درصد هزینه ساخت نیروگاه و اردن بقیه آن را تامین خواهد کرد. در بهمن ماه، روسیه همچنین طرحی را برای ساختن نخستین نیروگاه هسته‌ای مصر با قاهره امضا کرد.