html>

در هنگامه اوج یورش به ساختار و بافت خودروسازی ایران از هر کوی و برزن در ماه‌های تازه‌سپری‌شده و دخالت‌های بیش از اندازه نهاد دولت و سایر نهادهای قدرت به ویژه گروهی از سیاستمداران در مجلس پیش‌بینی کرد یکی از دلایل اصلی این است که قیمت سهام این دو غول خودروساز را تا جایی که می‌شود به پایین کشیده و در پایین‌ترین رقم ممکن خصوصی‌سازی شروع شود. در آن نوشته تاکید شد دادن مجوز واردات خودروهای در کلاس خودروسازان ایرانی و کاهش نرخ تعرفه واردات به بهانه حذف دلار ۴۲۰۰ تومانی و نیز برداشتن سقف تیراژ خودروهای وارداتی این گمانه را تقویت می‌کند. واقعیت این است در همین روزها نیز آدرس‌هایی در همین مسیر به بیرون داده شد. از جمله اینکه مدیرعامل خودروسازی سایپا با شفافیت تمام تاکید کرد این بنگاه با تولید هر خودرو ۷۰ میلیون تومان زیان می‌کند. این خبر از سوی بالاترین مقام خودروساز بزرگ ایران آیا به معنای آدرس دادن حتی سهوی به بازار سهام نیست. در خبرهای بازار سرمایه نیز شنیده می‌شود که صف فروش سهام خودروسازها بیشتر از صف فروش سهام شرکت‌های دیگر است. در این وضعیت پرسش این است که خصوصی‌سازی و عرضه سهام خودروسازی سایپا در هنگامه پرشمارش دادن خبرهای ناامیدکننده به نفع کدام خریداران است. به نظر می رسد مافیایی که دنبال خرید سهام این شرکت در اوج بدبختی است گام به گام به هدف هایش نزدیک می شود