html>

روسیه اما درباره ایران و کره‌شمالی ترفند تازه‌ای به کار گرفته و به بهانه اینکه کمبود سلاح دارد می‌خواهد این دو کشور را گام به گام به میدان نبرد با اوکراین و غرب بکشاند.سیاستمداران ارشد ایرانی لابد به این راهبرد روسیه اشراف دارند و از خطرهای بلندمدت ورود به میدان آگاه هستند و کوشش می‌کنند پای نظامی‌های ایرانی را به این جنگ باز نکنند. البته روس‌های حیله‌گر نیز آرام نمی‌نشینند و هر روز ترفند تازه‌ای به کار می‌گیرند. آیا روسیه‌ای که خود را از نظر تجهیزات نظامی سرآمد دنیا می‌داند نمی‌تواند سلاح کافی برای جنگ تهیه کند و به تجهیزات ایران و کره‌شمالی نیاز دارد؟ اگر چنین است چرا ایران باید به کشوری دخیل ببندد که نمی‌تواند از خود مراقبت کند.

راهبرد اصلی روسیه درباره ایران که از دیرباز در دستور کار داشته و دارد این است که هرگز اجازه ندهد ایران با اروپا از شرایط مجادله دور شود و با آرامش در کنار هم نشسته و به گفت‌وگوی سازنده روی بیاورند. واقعیت بسیار روشن است: ایران دارای دومین ذخایر گاز طبیعی جهان است و نیز راه‌های دسترسی قابل اعتنایی برای انتقال گاز به اروپا که نیازمند گاز ایران است را دارد. بنابراین اگر مجادله ایران و اروپا روزی تمام شود که نباید چندان طولانی باشد که ذخایر گاز ایران بی‌استفاده بماند، روسیه تا اندازه‌ای انحصارش در بازار گاز اروپا را از دست می‌دهد و دیگر نمی‌تواند از این ابزار برای فشار به اروپا استفاده کند. به این ترتیب است که مقام‌های سیاسی باید بین انتخاب روسیه تضعیف‌شده و اروپای متحد انتخاب کارآمد داشته باشند. فرصت استفاده از گاز همیشگی نیست. آیا ایرانیان فرصت پیدا می کنند صنعت گاز خود را که اکنون در رکود و ناشادابی گرفتار شده است به اروپا برسانند و امنیت ملی خود را تا اندازه قابل اعتنایی تضمین کنند. به نظر می رسد اگر دیر بجنبیم این فرصت از دست خواهد رفت وحسرت بر دل ایرانیان می ماند.