dir="RTL" style="text-align:right">فرزاد پورسعید از پژوهشگران همکار با پژوهشکده مطالعات راهبردی درمقاله خود در شماره مهر ماه نگار دیده بان با عنوان شورش بازنمایی‌ناپذیرها یاجستاری برای فهم رخداد نسلی در ایران نوشته است : این تحلیل به تبیین مسئله محوری و اصلی نسل جدید که در اصطلاح نسل دهه هفتادی و دهه هشتادی نامیده می‌شود و پیامد آن برای ایران امروز و فردا می‌پردازد.در یکی دیگر از مقاله های این شماره از ماهنامه یادشده با عنوان کالبدشناسی ناآرامی‌های شهریور- مهر ۱۴۰۱نیز آمده است : در این گزارش به تبیین ویژگی‌های ناآرامی‌های شهریور- مهرماه ۱۴۰۱، بر مبنای جامعه‌شناسی جنبش‌ها/ شورش‌های اجتماعی و بایسته‌های مواجهه و مدیریت این رخداد پرداخته شده است. ویژگی‌های جامعه‌شناختی ناآرامی‌های شهریور- مهرماه ۱۴۰۱ را می‌توان حداقل در شش مورد مشخص خلاصه کرد. این ویژگی‌ها به ترتیب عبارتند از نسلی‌بودن عاملیت رخداد، نوسان بین کنش جنبشی و کنش شورشی، فرامادی‌گرایی، نوسان بین خشم و امید، فرصت‌شناسی سیاسی/راهبردی و افقی‌بودن.

بازتاب‌های امنیتی- جغرافیایی پاییز خشک امسال در کشورنوشته مراد کاویانی‌راد نیز در این شماره ماهنگار دیده بان منتشر شده که در خلاصه آن آمده است : طی چند دهه گذشته در سرزمین کم بارش و خشک ایران میزان مصرف آب بر جایگزینی آن، پیشی گرفته است. بازتاب این وضعیت در افت گسترده تَراز آبخوان‌ها، فرونشست زمین، کاهش آب‌دهی چاه‌ها و تنش‌های فزاینده اجتماعی نمود یافته است. این در حالی است که کشور طی دو سال آبی گذشته به‌شدت درگیر کاهش بارش و بحران آب بوده و تنش‌های اجتماعی پیونددار با آن در نواحی‌ای که تا پیش از این، کمبود آب آشامیدنی نداشتند گسترش یافته است. بر بنیاد پیش‌بینی‌ها، در پاییز سال آبی پیش رو نیز کشور درگیر خشک‌سالی خواهد بود. بر پایه روندشناسی دگرگونی‌های جغرافیایی و امنیتی سال‌های گذشته در سال آبی جدید، کشور این بار نیز درگیر چالش‌های اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی در مقیاسی کلان‌تر خواهد بود. نوشتار پیشِ رو بر آن است که بازتاب‌ها و پیامدهای جغرافیایی- امنیتی پاییز خشک امسال در کشور را بررسی و واکاوی کند.

در خلاصه مقاله " موقعیت و منافع جمهوری اسلامی ایران در سوریه در پرتو اقدامات بازیگران چهارگانه" نیز آمده است :درچند ماه گذشته رژیم صهیونیستی به طرزی بی‌سابقه بر تعداد و شدت حملات هوایی خود به سوریه افزوده است. این حملات هم‌زمان با چند مورد بمباران هوایی سوریه از سوی آمریکا بود. درحالی‌که روسیه همچنان درگیر جنگ تمام‌عیار در اوکراین است، مسئله احتمال کاهش حضور نظامی مسکو در سوریه به تهدیدی هم برای دولت سوریه و هم برای نیروهای مقاومت بدل شده است. ترکیه نیز کماکان قصد دارد تا مناطق دیگری از نوار شمالی سوریه را اشغال کند. اقدامی که رئیس‌جمهوری کنونی ترکیه هم برای نشان دادن یک دستاورد سیاست خارجی و هم برای استقرار آوارگان سوری داخل ترکیه در این منطقه حائل جدید به آن نیاز دارد تا برای انتخابات آتی ریاست جمهوری این کشور، برگ‌های برنده بیشتری در دست داشته باشد. موقعیت راهبردی ایران در سوریه در این میان چگونه است؟ منافع ایران چیست؟ ایران با توجه به تحولات کنونی و افق پیش رو و تأثیرات مسائل هم‌پیوند منطقه‌ای و جهانی (نزدیک شدن هر چه بیشتر اعراب و ترکیه به رژیم صهیونیستی، ادامه کشمکش هسته‌ای، وضعیت اقتصادی خود، اقدامات رژیم صهیونیستی و وضعیت روسیه) باید چگونه مسئله سوریه را مدیریت کند؟