dir="RTL" style="text-align:right">در حالی که مدیران بانک مرکزی چند باربا اعتماد به نفس عجیبی اعلام می کند بازار دلار در آرامش است اما قیمت دلارنشان از نا آرامی بازار داردو این را می توان با افزایش حدود 12 در صدی در چند روز به خوبی دید معلوم است ادعای رییس بانک مرکزی بی تجربه ایران را بی اعتبار می شود. قیمت فروش هر دلار آمریکا با شروع هفته جدید در بازار آزاد تهران روند صعودی خود را ادامه داد و روز گذشته از ۳۶ هزار تومان نیز فراتر رفت. گذشت.طبق گزارش‌ها، بازار ارز کار خود را با دلار ۳۵ هزار و ۲۰۰ تومانی آغاز کرد اما از ساعت ۱۲ ظهر به بعد روند افزایشی قیمت دلار باعث شد تا بازار خرید و فروش دچار اختلال و توقف شود. این قیمت تا ۳۶ هزار و ۴۰۰ تومان نیز بالا رفت و سپس در عصر شنبه ۱۴ آبان کمی نزولی شد و به ۳۶ هزار و ۹۰ تومان رسید.

با این حال بانک مرکزی ایران، نرخ رسمی عرضه دلار در شبکه رسمی صرافی‌های تحت نظارت خود را در روز شنبه ۲۹ هزار 24 تومان تعیین کرده است.درحالی قیمت دلار در بازار آزاد در روز شنبه رکورد جدیدی را ثبت کرد که قیمت دلار در آغاز معاملات شنبه هفته گذشته ۳۲ هزار و ۹۹۰ تومان بود.طبق گزارش میدانی در بازار دیروزاغلب افراد خریدار دلار بودند و کسی فروشنده نبود. رسانه ها نوشتند: دلار در بازار فردوسی نایاب شده است .تنها پاسخ معامله‌گران به مردم عادی این است که هیچ دلاری برای فروش نداریم و یا اینکه می‌گویند باید چندین ساعت صبر کنند شاید بتوانند از طریق واسطه‌های دیگر دلار پیدا کنند که آن هم محال است.معدود معامله‌گرانی هم که حاضر به فروش دلار هستند، فروش در مبالغ بالای دو تا سه هزار دلار را انجام می‌دهند و معاملات خرد کاملا قفل شده است.

آیا بازهم دولت می خواهد ادعا کند کشورها و دستهای بیگانه بازار دلار را به هم زده اند ؟ کارشناسان باوردارند دولت ایران به نیابت از حکومت برای انباشت ریال مورد نیاز راهی جز افزایش دارایی های نقد شونده خود ندارد و کدام دارایی نقد شونده تر از دلار آمریکا؟ هنگامی که بانک مرکزی در یک دوره کوتاه مدت بارها اعلام می کند یک میلیارددلار ارز برای واردات خودرو اختصاص داده شد به بازار آدرس می دهد که قصد دارد دلاررا به بالاترین قیمت بفروشد. این آدرس دادن نشان می دهد دلار سرکش شده امروز در بازار با نیت قبلی و به صورت عامدانه از سوی بانک مرکزی به پرواز در آمده است و حکومت از دلار بهره کشی می کند و تاوان آن را شهروندانی می دهدند که بیشتری درآمد خود را باید برای تامین غذا بدهند.