dir="RTL" style="text-align:right">آیا مقامهای ایرانی باید از مواضع چین شگفت زده شوند؟ پاسخ منفی است . آنها واقعاً باید ازپیامد سیاست های خود آن متحیر شوند. در این ارتباط در دولت قبلی رخداد بی سابقه ای اتفاق افتاد. متن موافقت نامه یا توافق نامه یا هرچه که قرار بود با چین همکاری شود تهیه و تحویل مقامهای چین شد. . رسانه های ایرانی درباره ماهیت توافق سر و صدا کردند که این چیست؟ گفته شد چین مایل نیست علنی شود. در باره این توافق‌نامه متنی در شبکه های اجتماعی مطرح که نه تائید و نه تکذیب.شد. این من هم آن را خواندم و اگر همان درست است در مقایسه با توافق های رقت بار بین المللی تاریخی، بسی رقت بار تر است. خوشبختانه چین علاقه ای به اجرای آن نشان نداده. این یک خط تیره در کارنامه دولت قبلی خواهد بود تا تاریخ دانان با دستیابی به شواهد آن را تیره تر یا خاکستری کنند. . اما بعد، این فدوی که از سیاست هم چندان مطلع نیستم در همین کانال چند بار به مقتضای شرایط عرض کردم که از زمان دنگ شیائو پینگ و شروع اصلاحات اقتصادی چین از سال ۱۹۷۸ سیاست خارجی چین غیر ایدئولوژیک، عمل گرایانه و مبتی بر منافع ملی بوده است. هرکس این را دانسته باشد از اقدام آقای شی هم تعجب نخواهد کرد. ما تا مادام که در روابط بین الملل، خود را در سه کنج گیر انداخته ایم هیچ طرف معامله یا رابطه سیاسی به جز سوء استفاده از روابط و بهره برداری دور از ترحم فکری به مخیله اش راه نمی دهد.

.