خرج خانواده های ایرانی روندی روبه رشد را تجربه می کند و ترخ های تورم بالای 30 درصد از 1397 تا امسال خانوادهها را برای خرید برخی کالاها مثل شیر و ماست و گوشت قرمز و برنج زیر فشار ناراحت کننده ای قرار داده است. با وجودی که برخی از خانوادههای جوان هم زن و هم مرد با هم کار میکنند و در خانوادههای حتی چهارنفره که مردان تنها نانآوران خانوادهاند، هر روز چیزی از سفره شان کم شده و سفرهها کوچکتر میشوند. این وضعیت از یک طرف و رانتهایی که به طور عجیبی از اینسو و آن سو از سوی دولت به شکلی غیرهدفمند توزیع میشود و شرایط سخت رشد مزدها بر اساس رشد تورم و راههای بسته برای پیدا کردن شغل مناسب با تخصص برای جوانان، کسب حلال و تکافوی این میزان درآمد بدون رانت و فساد برای تامین معاش را دشوار کرده است.
سیاستهای اقتصادی ناکارآمد دولتها ، سیاست خارجی تنش زا که درهای ایران را به روی سرمایهگذاران خارجی بسته است و انگیزه کافی برای سرمایهگذاران داخلی باقی نگذاشته است ونیز سازمان مبارزه سیاسی عجیب درایران بخشهای مهمی از فعالیتها را قفل کرده است. . در ایران به دلیل اینکه اجازه انحصارشکنی به تولید برخی از کالاها داده نمیشود، آن کالاها حکم دارایی پیدا کردهاند و قیمتها آنقدر دور از دسترس شدهاند که خانوارهای فقیر نمیتوانند به سادگی آنها را خریداری کرده و به تملک درآورند.
در کشوری که دولت به مثابه بازیگر اصلی اقتصاد با قیمتگذاری دستوری، حمایت از انحصارگران، دادن ارز رانتی، اعتبارات بانکی ارزان و زیر نرخ تورم و نگه داشتن رانتهای غیرضروری برای پیشبرد راهبردهای سیاسی دنبال رانت زایی و فسادسازی قانونی است و تورمهای شتابان به دلیل همین ریختوپاشها فرو نمینشیند، به دست آوردن نان حلال کار سختی است. با توجه به آموزه های ایرانی و خانوادگی که دربالا به آن اشاره شد ونیز اینکه بسیاری افراد راهی برای حرامخواری نمییابند، بنابراین تنها راه این است که از مصرف و داشتن نیازهای اولیه بکاهند و زیر خط فقر قرار گیرند.
نظرات کاربران