وی تاکید کرد: در سال های اخیر در یک سال 3 میلیارد دلار در یک سال 130 میلیارد دلار درآمد نفتی داشتیم. از درآمدهای پایدار میتواند مالیات باشد. منابع دیگر نفت و منابع طبیعی است که باید نوسان در آن به حداقل برسد. درآمدهای دیگر مربوط به اموال دولت است. بحث اوراق مالی نیز پایدار نیست. در بخش مخارج نیز دو مشکل اساسی داریم یکی هزینههای غیرشفاف و دیگری هزینههای غیرکارا است.به باور پورمحمدی، این موارد ناترازی را از طریق صندوق توسعه ملی و بخشی را به طور پنهان و از طریق تورم جبران میکنیم. اگر چه استقراض از بانک مرکزی ممنوع شده است ضمانت های زیادی را صادر میکنیم و از بانکها استقراض میکنیم که در نهایت منجر به خلق پول میشود. در مورد دیگر تولید برق 2400 تومان هزینه دارد اما باید به قیمت 90 تومان به فروش برسانیم. در بودجه 320 همت به صندوقها کمک میکنیم و به غیر از این رقم 200 همت طلب تامین اجتماعی است که دولت توان پرداخت آن را ندارد. در نتیجه تامین اجتماعی به سراغ بانک رفاه میرود و این بانک را ناتراز میکند که در نهایت منجر به خلق نقدینگی میشود.
مسابقه دستگاه ها برای اموال بیشتر
وی اظهار کرد: در حوزه مولدسازی دولت داراییهای بسیار زیادی وجود دارد. این داراییها بعضاً بدون سند و یا در اختیار دستگاههای مختلف است. همه این اموال باید به نام وزارت اقتصاد شود تا امکان سیاستگذاری به وجود بیاید. الان مسابقهای برای داراییهایی نظیر سالنهای پذیرایی بین دستگاهها وجود دارد.معاون اقتصادی سازمان برنامه و بودجه با بیان اینکه یکی از هزینهها پروژههای عمرانی است، گفت: یکی از شیوه ها استفاده از سیستم مشارکت عمومی و خصوصی است. نکته دیگر جلوگیری از ازدیاد پروژه هاست. برخی از پروژه ها بدون کارشناسی ایجاد شده که باید جلوی آنها گرفته شود. در برخی موارد شاهد هستیم که پروژههای آغاز میشود و سپس دولت را مجبور میکنند تا آن را تکمیل کنند. باید تمرکز بر پروژههای با بازده و با پیشرفت فیزیکی بالا باشد. در حوزه بدهیها در سالهای اخیر نظم خوبی شکل گرفته است. البته باید سامانهها تکمیل شود و سیاستهای خرید تضمینی باید شکل پیدا کند.
نظرات کاربران