وي گفته است: در حال حاضر تمام پيش‌بيني‌ها نشان مي‌دهد كه نرخ رشد جمعيت و نرخ باروي كاهشي بوده و شتاب افزايش جمعيت در حال كند شدن است. به عنوان مثال در سرشماري سال ۱۳۹۰ مشخص شد كه نرخ رشد جمعيت كشور نزديك به ۱.۲۶ درصد بوده است در حالي كه در سال ۱۳۸۵ اين رقم ۱.۶ درصد بوده است. در نرخ باروري هم به همين گونه بوده يعني ۱.۹ سال ۱۳۸۵ به رقم ۱.۷ در سال ۱۳۹۰ رسيد و پيش‌بيني مي‌شد اين كاهش ادامه داشته باشد. همچنين پيش‌بيني‌ها نشان مي‌دهد اگر نرخ رشد ۱.۲۶ درصدي با همين نرخ رشد باروري ادامه پيدا كند تا ۵۰ سال آينده، نرخ رشد جمعيت منفي مي‌شود. به معناي ديگر عدد جمعيت افزايش پيدا مي‌كند اما نرخ رشد جمعيت منفي است. بنابراين اگر بخواهيم آثار عملياتي سياست‌هاي كلي جمعيتي در قالب برامه پنج ساله نمايان شود، بايد نگاه عملياتي‌محور بر تدوين برنامه غالب شود.
وي درباره ديگر شاخص‌ها مانند اشتغال، رشد اقتصادي و تورم نيز گفته است: در زمينه نرخ رشد اقتصادي گرچه محاسبات نشان مي‌دهد كه در سال ۱۳۹۳ اين رشد مثبت شده و در حال خروج از ركود هستيم اما در مقايسه با سال‌هاي ۱۳۹۰ و ۱۳۸۹ هنوز به نوعي دوران ركود و كندي توليد هستيم. در بحث تورم هم همانطور كه در آمار بهمن ماه امسال اعلام شده اين رقم ۱۵.۲ درصد بوده است اما افق دولت اين است كه در پايان برنامه ششم توسعه اين عدد را تك‌رقمي كند از اين رو بايد برنامه‌هاي عملياتي تدوين شود كه اثرات خود را در قالب بودجه‌هاي سالانه بگذارد. در حوزه اشتغال نيز بايد گفت كه هر چند هم‌اكنون نرخ رشد اشتغال كاهش داشته و به حدود ۱۱ درصد رسيده است اما باد اين نكته را در نظر گرفت كه نرخ بيكاري به لحاظ محتوايي بسيار متفاوت است طي سال‌هاي ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۵ تجمع نرخ رشد بيكاري بين افرادي بوده است كه شغل ساده داشتند و به طور عمده افراد با تحصيلات پايين بودند، بنابراين دولت توانست با اندكي سرمايه‌گذاري براي آنها در بازار كار، اشتغال ايجاد كند. اما اكنون برخ بيكاري به طور عمده بين جوانان تحصيلكرده افزايش يافته است، به طوري كه اين نرخ در پاييز سال ۱۳۹۳ در ميان جوانان ۲۹-۱۵ ساله حدود ۲۲ درصد بوده و بين زنان نيز نزديك به ۴۰ درصد است. اين رقم بين تحصيلكرده‌هاي ديپلم به بالا حدود ۱۸ درصد است.