درباره اینکه چرا وضعیت تبلیغ دین توسط روحانیت از زبان رهبر انقلاب نمره قابل قبولی نمی‌گیرد، می‌توان ساعت‌ها سخن گفت و هزاران صفحه مطلب نوشت، اما شاید یکی از مهم‌ترین علل این مسأله فراموشی مدل‌های موفق تبلیغ مانند «حجة الاسلام قرائتی» و تکثیر نشدن امثال ایشان باشد. واقعیت این است که در تمام سال‌های بعد از انقلاب زحمات زیادی برای ترویج، تبلیغ و نشر معارف دینی انجام شده که بسیاری از آنها نیز مثمر بوده، اما بعضی وقت‌ها یک نفر بسان یک لشکر، خروجی دارد و بدون اغراق باید گفت فردی مانند حجة الاسلام قرائتی که همه ما با او خاطرات زیادی داریم همان مصداقی است که اگر در این سال‌ها تکثیر شده بود، حتماً امروز نیز در حوزه تبلیغ و نشر معارف دینی جلوتر بودیم.

اما چرا این اتفاق نیفتاده و باید برای حل این مسأله چه کار کرد؟

آقای قرائتی محصول هیچ اتاق فکر یا برنامه‌ریزی سازمانی با بودجه‌های کلان نبوده، بلکه به خاطر استعداد ذاتی، نوآوری‌های شخصی، جسارت و بیان شیرین خود تبدیل به یک رسانه مؤثر و قوی جهت تبلیغ دین شده است. این دقیقاً همان نقطه قوت ایشان است که متأسفانه دربین عموم طلاب و روحانیون بسیار کمرنگ است و همین نکته منجر به ضعف جریان دینی در تبلیغ دین شده است.

متأسفانه بخش قابل توجهی از طلاب و روحانیون بدون هیچ نوآوری در فهم و بیان نکات و ظرایف دینی، تنها با زبان تخصصی می‌خواهند معارف دینی را به جامعه تزریق کنند که طبیعتاً این مدل، مدل موفقی برای ارتباط با عموم مردم و تبلیغ دین نیست. این آفتی است که نه با بودجه نهادهای فرهنگی جبران می‌شود و نه راه‌حل ویژه و خاص و از بالا به پایینی دارد، بلکه تنها با ابتکار عمل‌های فردی، ذوق درونی انسان‌ها و فهم رسانه مرتفع می‌شود. مسأله اساسی امروز برای تحول در هر حوزه‌ای از جمله حوزه رسانه و تبلیغ، «نیروی انسانی کیفی» است وگرنه با انواع و اقسام امکانات نیز نمی‌توان در این میدان آورده قابل توجهی کسب کرد. شاید اگر نسل جدید طلاب و مبلغان دین، فقط و فقط بر مدل موفق «حجة الاسلام قرائتی» و راه‌های تکثیر آن توجه بیشتری داشته باشند، در سال‌های آتی بتوانیم چشم انتظار تحولات بهتری در حوزه تبلیغ دین باشیم.