رییسی در دیدارش از صداوسیما درباره رسانه‌نگاران نکاتی را بیان کرد و دیروز نیز فرصتی دست داد تا باز هم درباره رسانه سخنرانی کند. وی در بخش‌هایی از سخنانش تاکید کرد رسالت رسانه‌ها امیدآفرینی در کشور است و اگر هر رسانه‌نگاری به جای امیدافکنی به انتشار یاس دست بزند در مسیر سیاست‌های حکومت نیست. به آقای رییسی یادآور می‌شویم رسانه‌نگاران رخدادها و رویدادها را می‌بینند و آنها را در قالب‌های گوناگون گزارش‌، خبر، یادداشت‌، سرمقاله و گفت‌وگو با کارشناسان و مدیران بازتاب می‌دهند. کار رسانه‌نگار این است که واقعیت‌ها را بازتاب دهد و اگر واقعیت‌ها به‌گونه‌ای باشند که برای شهروندان امید و شور و اشتیاق و چشم‌انداز روشن پدیدار کنند همان اتفاق می‌افتد و اگر رخدادها و رویدادهای سیاسی‌، اقتصادی و فرهنگی سرشار از اندوه و سرخوردگی و ناامیدی باشند همان پیامدها را در ذهن و عمل خوانندگان رسانه برجای می‌گذارند. رسانه‌نگاران نمی‌توانند از هیچ امید بسازند و شهروندان را در وضعیت ناجور قرار دهند و خبرها و گزارش‌هایی بدهند که به جای امیدافکنی به تنفر منجر شود. اگر سیاست داخلی کشور به‌گونه‌ای نیست که رسانه‌نگاران در آن نور امید ببینند چگونه باید شهروندان را متقاعد کنند امید هست. در جایی که روزی برق نیست‌، روز دیگر آب قطع می‌شود و یک روز دیگر گاز نیست و زیرساخت‌ها استواری ندارند و دولت همه کسب‌وکارها را با استفاده از زور دولتی به بند کشیده و به صادرکنندگان و واردکنندگان دستور می‌دهد، باید از کدام امید گفت. آیا دولت توانسته است در سیاست خارجی دگرگونی بنیادین ایجاد کند و شهروندان ایرانی را از طلسم تحریم رها کند؟ اگر در دو سال سپری‌شده یک گام هم در این مسیر جلو نرفته‌ایم باید کدام خبر امیدوارکننده را منتشر کرد. شهروندان ایرانی می‌دانند همه کشورها محترمند، اما این را هم می‌دانند که کشورهای چپگرای آمریکای لاتین و نیز کشورهای تهیدست آفریقایی چیزی به ایران اضافه نمی‌کنند و… آقای رییس‌جمهوری! یادتان باشد رسالت رسانه دیدن و گزارش کردن واقعیت‌هاست نه رفتار برای خوش آمد این یا آن دولت و نهاد.