این اقدام مدیران اتاق بازرگانی به خشمگین شدن رسانه‌های حکومتی منجر شده ویکی از آن‌ها این اقدام را فرار به جلو برای فراری دادن سرمایه‌ها معرفی و نیز تاکید کرده است صادرکنندگان از نیروی انسانی ارزان وانرژی ارزان استفاده می‌کنند و باید دلارهای به دست آنده را زیر قیمت بفروشند. آیا صادرات کالا و خدمات در این روزهای پر از رقابت‌های میلی‌متری در دنیا کار آسانی است؟ واقعیت این است که پول گرفتن از مردم جهان و صادرکردن کالا سخت‌ترین فعالیت اقتصادی و پیچیده‌ترین کار است. شهروندان جهان هرگز در انتخاب دو کالایی که کیفیت مشابه دارند اما یکی از دیگری یک سنت ارزان‌تر است، تردید نمی‌کنند و کالای ارزان‌تر را خریداری می‌کنند. به همین دلیل است که کشورهای در صدر صادرات به صادرکنندگان خود به صورت آشکار و پنهان کمک می‌کنند تا کالای با‌کیفیت و ارزان‌تر برای صادرات اختصاص دهند. آیا در ایران نیز چنین است‌؟ حقیقت تلخ این است که مردان سیاسی و اقتصادی ایران به ویژه دولت سیزدهم، صادرکنندگان را دوست ندارند و به آن‌ها نه تنها کمکی نمی‌کنند بلکه می‌گویند کالا صادر کنید اما دلار آن را به قیمتی که بانک مرکزی دستور می‌دهد به دولت تحویل دهید. مگر دولت یا بانک مرکزی دلار صادرکنندگان را به چه قیمتی می‌خواهد بخرد؟ الان دلار به صورت رسمی سه نرخ دارد: دلار ۲۸۵۰۰ تومانی ، دلار ۳۷۵۰۰ تومانی و دلار۵۰۰۰۰ تومانی. دولت در حالی که می‌داند صادرکننده می‌تواند دلار خود را ۵۰۰۰۰ تومان بفروشد به صادرکنندگان می‌گوید که باید دلار را حداکثر ۳۷۵۰۰ تومان بفروشند؛ یعنی در هر دلار حدود ۱۰ هزار تومان زیر قیمت بازار. بهانه هم این است که صادرکنندگان از نیروی کار ارزان استفاده می‌کنند. صادرات با اعمال شاقه همین است که می‌بینیم.