از فردای ۲۴ آوریل سربازان عثمانی به شهرها و روستاهای ارمنینشین رفتند و آنها را به این بهانه که در منطقه جنگی قرار دارند و باید به مکانهای امن منتقل شوند، از خانههایشان بیرون کشیدند اما آنان گروههای ارمنیان را که بیشتر شامل زنان، کودکان و سالخوردگان بودند به صورت کاروانهایی به طرف تبعیدگاه روانه میکردند و این تبعیدگاه صحرای مرکزی سوریه واقع در منطقه دیرالزور در نزدیکی حلب بود.
دولت ترکیه نسلکشی ارمنیان را تکذیب و ادعا میکند که ارمنیان تنها از منطقه جنگی شرقی منتقل شدهاند و با ناچیز خواندن شمار کشتهشدگان، آنها را قربانیان درگیریهای قومی میداند.
سال گذشته رجب طیب اردوغان، نخستوزیر وقت و رئیسجمهور کنونی ترکیه، در اقدامی بیسابقه با قربانیان کشتار ارامنه در زمان جنگ جهانی اول ابراز همدردی کرد و ضمن غیرانسانی خواندن پیامدهای آن کشتارها به نوادگان قربانیان تسلیت گفت. اما چندی پیش که پاپ فرانسیس، رهبر کاتولیکهای جهان کشتار ۱.۵ میلیون نفر از ارامنه توسط ترکهای عثمانی را «نسلکشی» خواند، اردوغان سخنان او را محکوم کرد و هشدار داد «تا بار دیگر چنین اشتباهاتی را تکرار نکند.»
تصاویری دلخراش از نسلکشی ارامنه
ساعت 24-۲۴ آوریل (۴ اردیبهشت) صدمین سالگرد نسلکشی ارامنه است. در سال ۱۹۱۵ میلادی در خلال جنگ جهانی اول و با فرصتی که جنگ فراهم آورده بود، امپراتوری عثمانی با برنامهای از پیش تعیین شده در شب ۲۴ آوریل صدها تن از رهبران سیاسی و روشنفکران ارمنی را دستگیر کرد و به قتل رساند. پس از آن در فاصله سالهای ۱۹۱۵ تا ۱۹۲۳ میلادی بیش از ۱.۵ میلیون ارمنی ساکن ارمنستان غربی بر پایه طرح و برنامهریزی منسجم سردمداران امپراتوری عثمانی و در اجرای سیاست نژادپرستانه حزب حاکم «اتحاد و ترقی»، ملقب به ترکهای جوان به قتل رسیدند.
نظرات کاربران