سید‌ابراهیم رییسی در جریان مبارزه‌های انتخاباتی ریاست‌جمهوری هیچ ذهنیت نهادینه‌شده و دارای استحکام کارشناسی- علمی‌از اداره اقتصاد کشور پیچیده‌ای مثل ایران نداشت و به نظر نمی‌رسد هنوز هم به ژرفای پیچیدگی و تنگناهای اقتصاد ایران استیلا پیدا نکرده است. با این همه او زیر فشار تبلیغاتی برای به دست آوردن رای شهروندان و مشاوران تبلیغاتی رفت که به او گفتند وعده دهد اگر رییس‌جمهور شود سالی یک میلیون خانه در ایران می‌سازد.

بدترین و بدبینانه‌ترین حالت درباره‌این وعده رییسی این است که ذی‌نفعانی که در مسکن مهر احمدی‌نژاد سودهای هنگفتی به دست آوردند و در دوره وفور ریال و دلار شیرهای ریال از بانک‌ها به حساب آن‌ها باز شد بار دیگر خواستند ریال و دلار ارزان را از بانک‌ها به بهانه ساخت یک میلیون خانه به چنگ آورند و توانستند به هر حال این طرح را بر رییسی تحمیل کنند.

حالت خوش‌بینانه‌این است که آرمانگرایی و ایده‌آلیسم بر اندیشه مشاوران تبلیغاتی رییسی غلبه کرده و آن‌ها ساده‌انگارانه‌این طرح را برای جلب آرای شهروندان ارائه کردند. حالا دو سال و دو ماه از دوره ریاست‌جمهوری رییسی سپری شده و وزیر پیشین مسکن که می‌خواست این طرح را با پیوند زدن تهاتر نفت و سرمایه با شرکت‌های چینی اجرا کند نیست. از سوی دیگر بانک‌های ایران نیز تا امروز زیر بار دادن سپرده‌های شهروندان به انبوه‌سازان نرفته‌اند و حاضرند حتی جریمه پرداخت کنند تا منابع شهروندان را به تاراج بدهند. فشار دولت برای ارزان‌سازی سیمان و آهن طرحی ناتمام بود و هست و کمکی به ارزان‌سازی ساخت مسکن دولتی نکرده است.

در حالی که دولت راه را برای برداشت از حساب بانک‌ها به مثابه جریمه نپرداختن اعتبارات برای مسکن دولتی هموار می‌کند، اما محمد‌باقر قالیباف رییس مجلس قانونگذاری آب پاکی روی دست دولت ریخته و می‌گوید بانک‌ها وام مسکن می‌دهند، اما متقاضی برای گرفتن وام وجود ندارد، زیرا مبالغ قابل پرداخت به‌اندازه‌ای نیست که وام‌گیرندگان احتمالی توانایی پرداخت اقساط وام‌ها را داشته باشند. حالا باید از رییس مجلس که سه سال و چند ماه است ریاست یکی از قوای سه‌گانه را در اختیار دارد و روزانه گزارش‌های مهمی‌را به اطلاع او می‌رسانند پرسید‌ که آقای قالیباف! چه اتفاقی در اقتصاد ایران رخ داده است که هیچ متقاضی‌ای برای دریافت وام مسکن نیست، زیرا نمی‌توانند اقساط وام احتمالی را پرداخت کنند؟ رییس مجلس باید به رییس دولت بگوید و او را مجاب کند دست از سرسختی درباره اجرای ساخت سالی یک میلیون مسکن بردارد و به‌ایرانیان توضیح دهد این وعده از اول رویایی بوده و با توجه به توانایی‌های کشور و از آن سو به دلیل پیامدهای دهشتناک اجرای زوری این طرح بر نرخ تورم این وعده تا زمان بهتر شدن شرایط مالی و پولی ایران محقق نمی‌شود و زمان‌بندی تازه‌ای با توجه به توانایی‌های کشور ارائه کند.