همه ما درباره اینکه استفاده از ضدآفتاب‌ها در میان لوازم آرایشی تا چه‌اندازه مفید و ضروری است، اتفاق نظر داریم. کرم ضدآفتاب از شما در برابر قرارگرفتن بیش از حد در معرض اشعه‌های مضر خورشید محافظت می‌کند که می تواند منجر به خطوط و چین‌وچروک، علائم پیری زودرس و سرطان پوست شود. اما هنگام انتخاب ضدآفتاب، باید چند تصمیم بگیرید.

اول اینکه آیا از ضدآفتاب فیزیکی یا شیمیایی استفاده می‌کنید؟ یا اصلاً مهم نیست از کدام یک استفاده می‌کنید؟ تفاوت اصلی بین این نوع ضدآفتاب‌ها در نحوه مسدودکردن اشعه‌ها نهفته است. ضدآفتاب‌های فیزیکی (معدنی) روی سطح پوست شما می‌نشینند و به‌عنوان یک سپر محافظتی عمل می‌کنند، درحالی‌که ضدآفتاب‌های شیمیایی در پوست شما فرو می‌روند و بیشتر شبیه یک اسفنج عمل می‌کنند. هر دو این محصولات مزایا و معایبی دارند که در ادامه به آن‌ها خواهیم پرداخت.

ضدآفتاب فیزیکی

ضدآفتاب‌های فیزیکی که بیشتر به‌عنوان ضدآفتاب‌های معدنی شناخته می‌شوند، با ایجاد یک مانع فیزیکی روی پوست از آن در برابر اشعه‌های خورشید محافظت می‌کند. این ضدآفتاب‌ها با انعکاس اشعه ماوراء بنفش به‌دوراز پوست شما، محافظتی با طیف وسیع ارائه می‌دهند. آن‌ها همچنین به جلوگیری از آسیب‌های پوستی مربوط به UVA از جمله‌هایپرپیگمانتاسیون و چین‌وچروک کمک می‌کنند. می‌توان با اطمینان گفت این محصول یک مبارز واقعی است.

کرم‌های ضدآفتاب معدنی مانند ضد آفتاب مای همچنین می‌توانند به جلوگیری از اشعه‌های UVA که از پنجره‌ها عبور می‌کنند، کمک کنند. این اشعه می‌تواند باعث ایجاد رنگ‌دانه و تجزیه کلاژن شود. به همین دلیل بسیار مهم است که هر روز از کرم ضدآفتاب استفاده کنید، حتی اگر قصد ندارید از خانه خارج شوید!

اکثر ضدآفتاب‌های معدنی با اکسید روی و اکسید تیتانیوم، دو ماده‌ای که توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) ایمن و موثر شناخته شده‌اند، فرموله شده‌اند. ضد آفتاب‌های میکرونیزه اکسید روی یا تیتانیوم - یا آن‌هایی که ذرات بسیار ریز دارند - با جذب اشعه ماوراء بنفش بسیار شبیه ضد آفتاب‌های شیمیایی عمل می‌کنند.

الیزابت هیل، پزشک متخصص پوست و نایب‌رئیس بنیاد سرطان پوست، می‌گوید: ضدآفتاب‌های اکسید روی اغلب برای افرادی که دارای حساسیت‌های پوستی از جمله آکنه هستند، توصیه می‌شوند و به‌اندازه کافی ملایم هستند تا در کودکان از آن استفاده کنند.

آن‌ها همچنین وسیع‌ترین طیف محافظت را ارائه می‌دهند (در برابر اشعه UVA و UVB) و به طور گسترده برای کسانی که روزانه به صورت و گردن خود کرم ضدآفتاب می‌زنند توصیه می‌شود، زیرا آن‌ها برای جلوگیری از آسیب UVA در طول سال از جمله چین‌وچروک، لکه‌های قهوه‌ای کاربرد فراوانی دارند. شما می‌توانید این محصول را برای کاور کردن بدن هم مورد استفاده قرار دهید.

باوجود تمام این مزایا اما ضدآفتاب‌های معدنی یک جنبه منفی دارند: آن‌ها می‌توانند حالت گچی روی پوست داشته باشند، به‌سختی پخش می‌شوند و به طور واضح ردی از سفیدی را ایجاد می‌کنند. اگر پوست تیره‌تری دارید، این رد، خیلی واضح‌تر است. معمولاً افراد برای پوشاندن این لایه سفید دچار چالش می‌شوند و کاور کردن آن با محصولات دیگر هم کمی دشوارتر است؛ چرا که آن حالت نرم و روغنی را ندارند.

ضدآفتاب شیمیایی

ضدآفتاب‌های شیمیایی روی پوست نمی‌نشینند و اشعه را مسدود نمی‌کنند. در عوض، آن‌ها دارای مواد فعالی هستند که اشعه ماوراء بنفش را قبل از اینکه پوست شما بتواند آن‌ها را جذب کند، دفع می‌کند. این فیلترهای شیمیایی UV عبارت‌اند از:

  • اکسی بنزون
  • آووبنزون
  • octisalate
  • اکتوکریلن
  • همسالات
  • اکتینوکسات

الیزابت هیل می‌گوید: در بیشتر موارد، کرم‌های ضدآفتاب شیمیایی لایه‌ای از لایه قابل رویت روی پوست باقی نمی‌گذارند که استفاده از آن‌ها را در طیف وسیع‌تری از رنگ‌های پوست آسان‌تر می‌کند.

این متخصص پوست در ادامه توضیح می‌دهد که اکثر افراد در واقع کرم‌های ضدآفتاب شیمیایی مانند ضد آفتاب الارو را ترجیح می‌دهند و تنها به این دلیل که استفاده از آن‌ها راحت‌تر است. ازآنجایی‌که ضدآفتاب‌های شیمیایی برای جذب طراحی شده‌اند، به نرمی و بدون احساس چسبندگی یا چربی عمل می‌کنند و رنگ سفید مشخصی را روی پوست افراد نمی‌گذارند. همچنین تفاوت مهم دیگر این دو ضدآفتاب، مقاومت بالای ضدآفتاب‌های شیمیایی در برابر آب و تعریق است. از طرفی انجام آرایش روزانه هم روی این محصولات آسان‌تر است.

آیا ضدآفتاب‌های شیمیایی بی‌خطر هستند؟

بسیاری از بحث‌ها در مورد ضدآفتاب‌های شیمیایی به خود مواد و فرمولاسیون مربوط می‌شود. همان موادی که به‌خوبی جذب می‌شوند ممکن است باعث نگرانی سلامتی شوند. در سال ۲۰۱۹، سازمان غذا و داروی آمریکا قوانین و مقرراتی را پیشنهاد کرد که به‌منظور به‌روزرسانی الزامات ضدآفتاب طراحی شده است.

سازمان هنوز شواهدی پیدا نکرده است که مواد شیمیایی ضدآفتاب می‌توانند عوارض جانبی مضری ایجاد کنند. گفته می‌شود، FDA دو ماده ضدآفتاب را ممنوع کرده است:

1. آمینو بنزوئیک‌اسید (PABA)

2. ترولامین سالیسیلات

FDA به همکاری با محققان برای ارزیابی ایمنی ترکیبات فعال ضدآفتاب فراتر از اکسید روی و دی‌اکسید تیتانیوم ادامه می‌دهد.

یک مطالعه در سال ۲۰۲۰ نشان داد که ۶ ماده از ۱۲ ماده فعالی که در حال حاضر توسط FDA موردمطالعه قرار گرفته‌اند، تنها پس از یک‌بار استفاده وارد جریان خون می‌شوند. این مواد تا ۳ هفته بعد در خون و روی پوست قابل‌تشخیص باقی می‌مانند. نویسندگان مطالعه بر نیاز به تحقیقات بیشتر تاکید می‌کنند، اما آن‌ها همچنین خاطرنشان می‌کنند که یافته‌های آن‌ها به شما توصیه نمی‌کند که کرم ضدآفتاب را حذف کنید.

درحالی‌که برخی افراد از اینکه مواد شیمیایی موجود در ضدآفتاب، به‌ویژه اکسی بنزون و اکتینوکسات، ممکن است عملکرد غدد درون‌ریز خاصی را مختل کنند، ابزارنگرانی کرده‌اند اما تحقیقات اخیر شواهد قطعی از پیامدهای نامطلوب بهداشتی مرتبط با کرم ضدآفتاب پیدا نکرده است.

کدام‌یک انتخاب بهتری است؟

با تمام این تفاسیر باید گفت در رقابت فیزیکی و شیمیایی ضدآفتاب، هیچ برنده مشخصی وجود ندارد. پزشکان معتقدند موثرترین ضدآفتاب، ضد آفتابی است که همین حالا از آن استفاده می‌کنید. شاید بسیاری از افراد روی مواردی مانند رنگ یا اسانس ضدآفتاب‌ها تمرکز کنند اما مهم‌ترین چیز این است که به طور مداوم از این محصول استفاده کنید. هر دو ضدآفتاب فیزیکی و شیمیایی دارای مزایا و معایبی هستند و انتخاب ضدآفتاب مناسب ممکن است با برخی اعمال‌نظرهای شخصی‌تر همراه باشد. به‌هرحال هر کدام را که انتخاب کردید، مطمئن شوید که استفاده از آن را فراموش نمی‌کنید و طی روز کرم را تمدید می‌کنید. کرم ضدآفتاب بهترین راه برای کاهش احتمال آسیب‌های پوستی ناشی از آفتاب است.

نکته: بااین‌حال، افرادی که پوست حساسی دارند احتمالاً با استفاده از ضدآفتاب فیزیکی حس بهتری دارند، زیرا خطر کمتری برای تحریک پوست آن‌ها به همراه دارد.

انتخاب شما هر کدام از این محصولات باشد، فروشگاه آنلاین لوازم آرایشی و بهداشتی خانومی بهترین جایی است که می‌توانید گزینه موردنظر خود را خریداری کنید. با جستجوی نام کالای مورد در سایت، خیلی سریع و آسان خرید خود را ثبت کنید