علی رضایی با بیان اینکه گاهی بیان واقعیت تلخ است، ولی ما با دو واقعیت مواجه هستیم، افزود: یکی افزایش منصفانه حقوق کارگران و کارمندان و دومی تامین این منابع. در این بین، یک سوال تلخ وجود دارد؛ منابع افزایش منصفانه حقوق کارگران و کارمندان از کجا تامین شود و اساساً این کار شدنی است؟ وی اضافه کرد: حقوق و دستمزد باید براساس واقعیت‌های جامعه باشد، در غیر این صورت، اگر کارگر و کارمند، انگیزه کافی نداشته باشند، موجب نارضایتی شده و باعث می‌شود که شخص به کارش دل نبندد و به مشاغل کاذب برگردد. متاسفانه در سال‌های اخیر، خیلی از کارگران و کارمندان، کار اصلی خود را رها کردند و سر از کارهای کاذب و حتی دلالی درآوردند. وی ادامه: خلف وعده دولت در ترمیم مزد سال 1402 و عدم تناسب میان دستمزد و تورم باعث شده تا فضای تولید خالی از کارگر شود. نماینده کنگاور در مجلس تصریح کرد: کارگر و کارمند وقتی می‌بیند در خرج زندگی روزمره خود مانده، مجبور است، فکر اساسی برای خود بردارد. خالی شدن برخی کارخانه‌ها، کارگاه‌ها و حتی ادارات از برخی نیروهای کاربلد، حاصل تورم عجیب و غریب و افزایش اندک حقوق این افراد است. این روند، ضربه‌ای مهلک به اقتصاد کشور است و از طرفی، مسیر اقتصاد غیرمولد، پررنگ‌تر از همیشه خواهد شد. رضایی اظهارداشت: ایراد بر مجلس و دولت وارد است و باید کمک کنیم تا منابع در این خصوص، تامین شوند و حقوقها متناسب با تورم افزایش یابد، وگرنه با این دست فرمان، خیلی نباید به روزهای بهتر دل بست. وی افزود: تا زمانی که مسیر تعیین حقوق و دستمزدها منطقی نشود، نارضایتی اجتماعی ولو پنهان وجود دارد. در این شرایط، مثلاً کارمند ناراضی است و کاری از دستش برنمی‌آید و با دیر رفتن سر کار و زود بیرون آمدن از محل کار، تلافی می‌کند و کارش را با کیفیت انجام نمی‌دهد و در حقیقت از کارش می‌زند. نکته دوم این است که یک کارمند و یا کارگر، زندگی، فرزند و آینده دارد و نیازمند مسکن، شغل و معیشت و... است. وقتی یک ایرانی این سه مورد را آن‌طور که شایسته است، نداشته باشد، واقعا ناراحت و عصبانی می‌شود و گاهی این خشم را بروز می‌دهد که حقیقتاً هم به حق است. وی گفت: ما در مدیریت مشکل داریم که در تخصیص منابع چالش ایجاد می‌شود. اگر توزیع منابع به درستی صورت بگیرد و از طرفی، افراد در پست‌هایی که شایستگی دارند، قرار بگیرند، مسائل حل می‌شود. این نماینده مجلس خاطرنشان کرد: وقتی کارگران در فضای کارگاه و کارخانه به‌اندازه کافی درآمد نداشته باشند ترجیح می‌دهند وارد مشاغلی شوند که درآمدی متناسب با تورم داشته باشند، همین موضوع باعث رشد مشاغل کاذب و ازسوی دیگر ضربه به فضای تولید می‌شود.