عباس آرگون گفت: اگر اعتماد در جامعه کمرنگ شود، رفتارهای پیش‌بینی‌نشده افزایش یافته و مناسبات و روابط اقتصادی پرهزینه ‌می‌شود و بخش زیادی از انرژی و منابع نیروهای خلاق صرف حل‌و‌فصل این موضوعات شده و در نتیجه دیگر فرصتی برای برنامه‌ریزی، خلاقیت و تمرکز باقی نمی‌ماند. در صورت از بین رفتن اعتماد، حکومت‌های توانا و کسب‌وکارهای موفق و اقتصادهای شکوفا و رهبران بانفوذ از بین خواهند رفت.  آرگون ادامه داد: اعتمادسازی و افزایش اطمینان در جامعه زمان‌بر است و اطمینان و اعتماد در طول و گذر زمان ساخته می‌شود که در صورت بی‌توجهی به آن به سادگی از بین ‌می‌رود و این امر نیازمند مراقبت ویژه است. او افزود: استفاده از نیروی عظیم مردم برای پیشبرد اهداف توسعه‌ای و تولید نیازمند اعتماد متقابل مردم و قدرت سیاسی است. در حال حاضر یکی از مسائل جدی در کشور آسیب وارد شدن به مقوله اعتماد است و برای افزایش کارایی و اثربخشی، کاهش هزینه‌ها، افزایش رضایتمندی مردم، تسهیل ارتباطات، ارتقا شفافیت، نیازمند تقویت هر چه بیشتر اعتماد به عنوان شاخص اصلی سرمایه اجتماعی در جامعه هستیم.

در این زمینه از یک سو دولت با افزایش کارآمدی، عدالت اجتماعی، صداقت، پاسخگویی، وفای به عهد، مبارزه عملی با فساد، رفع تعارضات ساختاری، مشارکت‌جویی و قدردانی، ثبات‌بخشی و پیش‌بینی‌پذیر کردن شرایط ‌می‌تواند موجبات افزایش اعتماد را در جامعه رقم بزند. از سوی دیگر ما نیز باید با ارتقا آگاهی، امیدآفرینی، مسئولیت‌پذیری، جلوگیری از تنش، اصلاح‌گری و وحدت بخشی، گام بلندی در استقرار، رشد، گسترش و بازآفرینی اعتماد در جامعه برداریم؛ در نتیجه چنانچه جامعه‌ از نعمت اعتماد اجتماعی بالا برخوردار باشد، همبستگی و هماهنگی در آن بیشتر خواهد شد.

این عضو هیات نمایندگان اتاق تهران تاکید کرد: دستاورد شکل‌گیری این همبستگی و هماهنگی نیز جامعه‌‌ای است که از نظر اقتصادی کارآمدتر شده است. اعتماد، سرمایه اجتماعی عظیمی‌ است که به عنوان موتور محرک اقتصاد عمل می‌کند و از طریق اعتماد است که می‌توان مسیر توسعه را آسان‌تر طی کرد.

عباس آرگون سخنانش را با جمله‌ای از کنفسیوس به پایان رساند و به نقل از این این فیلسوف گفت: دولت خوب و شایسته به جنگ‌افزار، خوراک و اعتماد نیاز دارد. چنانچه حکومت نتواند هر سه اینها را با هم نگه دارد، ابتدا باید از جنگ‌افزار دست بکشد، سپس از خوراک. اما اعتماد را باید تا به آخر پاسداری کند؛ چرا که بدون اعتماد، پیمودن ادامه راه مقدور نیست.