در این نوشته که بسیار طوفانی شروع شده می‌خوانیم: : عدم درک صحیح از وضعیت فعلی اقتصاد ایران موجب عرضه نسخه‌های بدلی شده است که به جای درمان بر شدت وخامت اوضاع منجر خواهند شد. دولت و مجلس نمی‌دانند که وارث یک دولت ورشکسته هستند. دولت نه تنها قادر به تامین هزینه یک ساله در قالب بودجه نیست بلکه با انبوهی از بدهی‌های گذشته هم روبرو است. در تحلیل منتشر شده در سایت احمد توکلی از اصولگرایان اولیه تاکید شده است: وقتی بودجه و حقوقی برای یک شخص و یا یک اداره تعیین می‌کنید در وسط سال به‌اندازه نصف اول سال ارزش دارد، مفهومش چیست؟ اول اینکه با ریالی روبرو هستیم که ارزشش مرتب سقوط می‌کند. اصلا مشکل ارز نیست. اصلا ارزش دلار مطرح نیست. اینجا خود ریال مرتب در حال فرو ریزی است. مشکلات انباشت شده سقوط ارزش ریال به خاطر مشکلات انباشته شده است که حل نشده‌اند و حل هر کدام یک شجاعت و تصمیم‌گیری سخت جانفرسا و عاقلانه می‌طلبد. اول از همه: کسری بودجه سالانه ( تازه مجلس مبلغ بودجه را به شدت در کمیسیون اقتصادی و تلفیق افزایش داده و به قول رئیس برنامه بودجه، دکتر منظور، از 300 همت کسری به نزدیک 500 همت کسری تراز بودجه نسبت به درآمد رسیدیم.) دوم: بدهی‌های پرداخت نشده دولت سوم: ناترازی بانک‌ها چهارم: ناترازی واردات و صادرات( افزایش 15 میلیاردی کسر تراز پرداختی ارز به صادرات ) پنجم: نقدینگی کلان 7000 میلیارد تومانی ششم: اقدامات ناپخته و نابخردانه دولت سیزدهم و دلایل دیگر.