شعار راه حل مسایل ایران نیست جهانگیری می‌گوید: من فقط می‌توانم بگویم که اداره ایران، کار سختی است. ایران باید از همه سرمایه انسانی‌اش استفاده کند تا بتواند از این شرایط دشوار عبور کند. اینکه استفاده نمی‌کند، افتخاری برای مدیری که در بالا نشسته، نیست. معنایش این است که (مدیر بالا نشسته) فهم درستی از مسائل ایران و شرایط کشور ندارد. (معنایش این است) مشکلات کشور را شناسایی نکرده‌اند. ساختارهای معقول در چنین شرایطی، معمولا باتجربه‌ترین مدیران را که قبلا بحران‌ها را اداره کرده‌اند به کار می‌گیرند. اینها (دولت سیزدهم) اما تصور می‌کنند اگر شعار دهند که «ما می‌توانیم» اوضاع درست می‌شود! کدام می‌توانیم؟ اصلاح طلبی و دوتهدید جدی معاون اول دولتهای یازدهم ودوازدهم باور دارد: اصلاح‌طلبی در معرض 2 تهدید جدی است. هم تهدید رسانه‌ای و هم تهدید سیاسی. هم از طرف براندازان در معرض این تهدید است و هم ازسوی انحصارطلبانی که جز به خودشان حاضر نیستند به کسی میدان فعالیت دهند. نقدی که من ممکن است به برخی دوستانم در جریان اصلاحات داشته باشم، (مقاومت در برابر) بالا بردن توان گفت‌وگو در خودشان است. اگر ما اصلاح‌طلبیم و دنبال آن هستیم که حرکت کشور را از وضعیت موجودی که آن را مطلوب نمی‌دانیم به یک وضع مطلوب برسانیم، راهش بالا بردن توان گفت‌وگو (میان) خودمان است. رهبری و اطلاع کامل از مسایل کشور برداشت من این است که رهبری در جریان مسائل و مشکلات کشور هستند. اینکه برخی دوستان تردید می‌کنند که چقدر واقعیت‌های کشور به اطلاع رهبری رسانده می‌شود، برداشت من این است که ایشان الان مسلط‌ترین فرد به اوضاع کشور هستند. علت این است که دوره‌های مختلفی هم رییس‌جمهور بودند و هم در دوران رهبری‌شان از دولت آقای‌هاشمی تا امروز، دولت‌های مختلف را پشت سر گذاشته‌اند. از دولت‌های مختلف برای مسائل کشور گزارش‌های متفاوتی دریافت کرده‌اند. وقت می‌گذارند و این گزارش‌ها را مطالعه می‌کنند. من خودم از جمله افرادی هستم که به ایشان گزارش‌های مختلف می‌فرستادم و می‌دیدم که نظرات‌شان را درباره گزارش‌ها مطرح می‌کنند. لذا در جریان مسائل کشور هستند.

امید با حرف پدیدار نمی‌شود من فکر می‌کنم مساله امید، یک مساله ذهنی نیست که با سخنرانی بتوان ناامیدی را به امید بدل کرد امید با حرف به دست نمی‌آید و بی‌اعتمادی با حرف از میان نمی‌رود، چون ناامیدی نتیجه واقعیت‌های ملموس و خاص است. باید این واقعیت‌ها را دید و برای حل آن‌ها اقدام کرد. . فرار مغزها و فرار سرمایه‌ها بزرگ‌ترین خطری است که کشور را تهدید می‌کند. زمانی ما عزا گرفته بودیم که نفرات اول المپیادی از ایران می‌روند. رتبه‌های اول کنکور از ایران می‌روند. اما امروز می‌گویند پرستار و پزشک و کارگر فنی و... از ایران می‌روند