ببینید من می‌خواهم موضوع را عمیق‌تر بررسی کنم. مسئله ایران وروسیه فقط دادن یا ندادن جنگنده سوخو-۳۵ از سوی روسیه به ایران نیست. اجازه دهید آسیب‌شناسی و انتقاد جدی‌تری به کل سیاست خارجی‌مان و دولت رئیسی در قبال جنگ اوکراین داشته باشم. واقعا این دولت در قبال جنگ اوکراین و رفتار و سیاست فرصت‌طلبانه پوتین هیچ راهبرد و برنامه‌ای نداشت. اساسا این دولت راهبرد و برنامه‌ مشخصی برای حوزه سیاست خارجی ندارد و در بحران‌ها، مشکلات و چالش‌های دیپلماتیک فقط به‌دنبال رفع تکلیف و مدیریت روزانه است. نتیجه آن هم مشکلات کنونی در عرصه سیاست خارجی منطقه‌ای و جهانی است که آثار و تبعات مخرب آن هم بر مسائل داخلی و به‌خصوص اقتصاد و معیشت پررنگ‌تر شده است. اصلا موضوع سوخو - ۳۵ را کنار بگذاریم. من کارشناس مسائل نظامی نیستم، اما واقعا طی حملاتی که در ماه‌های اخیر، اسرائیل به سوریه داشت و برخی از نیروهای مستشاری ما را در سوریه شهید کرد، حداقل کاری که روسیه می‌توانست انجام دهد این بود که سیستم‌های پدافندی و راداری خود را در سوریه خاموش نکند و آن‌ها را فعال نگه دارد. این موضوع این پرسش را ایجاد می‌کند که روسیه در قبال ایران چگونه به راحتی می‌تواند چنین چیزی را نادیده بگیرد؛ بنابراین برای حفظ منافع ملی خودمان هم که شده باید یک بازتعریف جدی در سیاست خارجی خود داشته باشیم. علی‌اکبر فرازی در گفت و گو با شرق