از همان ساعت‌های بلافاصله پس از اعلام رسمی پیروزی ترامپ در انتخابات بر کامالا هریس از حزب دموکرات، انبوهی از تحلیل‌ها و گزارش‌ها درباره پیامدهای ریاست‌جمهوری وی بر دنیا و بر مناطق پردردسر مثل مرزهای اوکراین و روسیه و منطقه همیشه در تنش خاورمیانه و نیز چین منتشر شده است و به نظر می‌رسد در روزهای آینده این تحلیل‌ها افزایش یابد. بدون تردید بخشی از دوری و نزدیکی تحلیل‌ها به واقعیت تنها پس از اینکه ترامپ سخن بگوید و سیاست خارجی خود را رسما به اطلاع شهروندان و سیاستمداران جهانی برساند آشکار خواهد شد. پس از پیروزی ترامپ تا ساعت نوشتن این متن واکنشی از سوی مدیران رده‌بالای دولت و دیگر قوا و نیز نهاد‌های بالای قدرت در ایران منتشر نشده است. اما یک خط سیاسی تند در نظام جمهوری اسلامی آرام‌آرام سر برآورده و نکاتی برای تیز کردن فضا علیه آمریکا از سوی این یا آن شخصیت سیاسی بر زبان می‌آورند.

حقیقت این است که این جناح سیاسی در سخنان و نوشته‌های خود بیشتر از هر چیز و به جای اینکه نگاهی از سر منطق و عقل به تغییر رییس‌جمهور آمریکا و مناسبات تازه با آمریکا از سوی ایران داشته باشند شروع به انتشار نوشته‌ها و گفته‌هایی از جنس آمریکاهراسی کرده‌اند. این گروه می‌خواهند ذهن و دل مدیران دولت از آمدن دونالد ترامپ را پر از ترس و خشم و زنده کردن کینه‌های کهنه‌شده کنند. این گروه‌ با گفتن اینکه همه روسای جمهوری آمریکا با ایران خصومت دارند و تفاوتی نمی‌کند که ترامپ باشد یا کامالا داستان را گونه‌ای روایت می‌کنند که از سوی دولت ایران گامی برای آشتی با آمریکا برداشته نشود. مقام‌های ارشد ایرانی به‌ویژه تصمیم‌سازان و تصمیم‌گیران در رده‌های بالاتر از دولت باید توجه داشته باشند که این روزها، روزهای سرنوشت‌سازی برای گرفتن یک تصمیم کارآمد برای حل مسائل تحریم و نیز حل مسائل میان دو کشور است. نباید راه‌های گفت‌وگوی احتمالی میان دو کشور از همین امروز تنها به دلیل ترس تندروها از گفت‌وگو و از بین رفتن روزنه‌های امید بسته شود. رفتار و گفتار مقام‌های ایرانی نباید ترس را بازتاب دهد و نباید باورکرد که هیچ راهی برای گفت‌وگو نیست. تا روزی که دونالد ترامپ به کاخ سفید برود باید با او رفتاری براساس «کج‌دار و مریز» بنا نهاده شده و خواسته‌های او برای کلید زدن گفت‌وگویی که منافع ایران را صیانت کند، ادامه یابد. ایران‌هراسی که شاید گفت‌وگو‌ها را به خطر اندازد