زمانه ديگر شده است و باقي مانده رسوب فكري به يادگار مانده از برتري بدون چون و چراي چپ توده‌يي دهه ۱۳۲۰ نيز از ذهن بخش پيشگام جامعه ايراني پاك مي‌شود. جوان روشنفكر و درس‌خوانده ايراني، سياست‌ورزان، روشنفكران، نويسندگان، آموزگاران، استادان دانشگاه به چشم مي‌بينند كه ميراث انديشه‌هاي تماميت‌خواه و يك‌سويه‌نگر مستبد در شمار اندكي از جامعه‌ها كه بر اين روش اصرار دارند جز فقر و مسكنت و بدبختي و بردگي چيزي نبوده و نيست. در شرايط امروز ايران شمار افرادي كه به آرمان‌هاي غيرواقعي چپگرايان دلبسته باشند روندي كاهنده را تجربه مي‌كند و تفكر خصوصي با استفاده از پديده‌هاي دگرگون شونده جهاني و داخلي به ژرفاي همه اندام جامعه را دربرمي‌گيرد. دور ريختن انديشه‌هاي چپگرايانه برخاسته از آرزوهاي خام گروهي از روشنفكران دهه ۱۳۲۰ كه البته تا همين امروز ادامه دارد در همه بخش‌هاي انديشه و عمل جامعه ايراني ديده مي‌شود. شهروندان ايراني به آرامي و با بردباري به اين نتيجه رسيده‌اند كه نهاد دولت نمي‌تواند خوشبختي بياورد و به همين دليل است كه شاهد رشد قدرت بخش خصوصي و پا پس كشيدن دولت دست‌كم در سال‌هاي اخير بوده‌ايم. گفت‌وگوهاي امروز روزنامه تعادل با مديران بخش خصوصي درباره تحريم، درباره مناسبات با دولت، درباره مشروط كردن نرخ سود تسهيلات كه با منطق، استدلال‌هاي كارآمد و تيزبيني خواستار تغيير ريل اقتصاد از بخش دولتي به خصوصي شده‌اند و مي‌خواهند در توزيع قدرت سهم واقعي بخش خصوصي را به‌دست آورند و از اينكه ثروت و قدرت‌خواهي خود را نشان دهند بيمي به دل راه نمي‌دهند نشان مي‌دهد زمانه عوض شده است. دوران فرمانروايي تفكر حزب توده در جامعه روشنفكري و نخبگان ايراني به پايان خود نزديك شده است.