اما سفته بازی مزایایی هم دارد که اغلب ناگفته می ماند؛ مهمترین آن‌ها افزایش نقدینگی (نقدشوندگی) دارایی‌هاست که سفته بازجماعت با خریدوفروش مکرر، باعث خریدوفروش سریع‌تر و آسان‌تر دارایی‌ها می‌شود.

تصور کنید در همین بازار مسکن سفته بازان حضور نداشتند طبیعی بود که پیدا کردن خریدار و فروشنده دشوارتر می شد که از نظر اقتصادی خبر خوبی نیست. دومی کشف دقیقتر قیمت هاست؛ سفته باز که اغلب ادمی اهل بخیه است با تحلیل و پیش‌بینی آینده باعث می‌شود قیمت‌ها بازتابی دقیقتری از اطلاعات موجود درباره دارایی باشند.  

سومی بحث مدیریت ریسک است که سفته بازها ریسک نوسان قیمت را بر عهده می‌گیرند و تولیدکننده و مصرف کننده می‌توانند با خیال جمع با قیمت‌های مشخص کارکنند؛ اهل فن می‌دانند که کل سازوکار بازار آتی روی چنین منطقی می چرخد.

بحث کارایی بازار و واکنش سریعتر به تغییرات قیمتی هم هست که سفته بازان نقش مهمی در آن دارند و حتی در مورد سرمایه‌گذاری‌های خطرپذیر و ابزارهای مالی جدید هم حضور آن‌ها بسیار موثر است.

اینها که گفتیم مزایای سفته بازی در یک اقتصاد متعارف است ولی در اقتصادی با تورم بالا مثل ایران مزیت دیگری هم پیدا می‌شود و آن حفظ ارزش پول و مدیریت بهتر سرمایه در گردش بنگاه‌هاست.

در شرایط کاهش شدید ارزش پول، عجیب نیست که اهل کسب وکار برای مدیریت سرمایه در گردش، پول را تبدیل به دارایی‌های سختتر بکنند و در زمان مناسب برای پرداخت هزینه‌های جاری دوباره آن را بفروشند؛ حال فرض کنید در این اوضاع دولت فخیمه بخواهد سفته بازی را مهار کند.

کانال راهبرد - امیرحسین خالقی