آیا ترامپ امشب حمله می‌کند؟» مردم حق دارند هراس داشته باشند از اینکه شب با ترس بخوابند و بامداد برخیزند و بخوانند و بشنوند که نیروی نظامی آمریکا به تاسیسات زیربنایی و نیز به دیگر مراکز مهم کشور یورش برده است. این پرسش در ذهن‌ها نهادینه شده که اگر زیرساخت‌ها به‌ویژه زیرساخت‌های انرژی از سوی آمریکایی‌ها زیر آتش برود چه اتفاقی می‌افتد؟ این روزها به دلیل یادشده روزهای هراس است. هرکس از این موضوع هراس ندارد به ژرفای داستان تخریب گسترده زیربناهای انرژی پی نبرده و شهامت بیهوده نشان می‌دهد. واقعیت تلخ این است که گروهی از سیاستمداران و نیز هواداران آنها باور دارند نباید هراس نشان داد زیرا نشان دادن، ترس دشمن را برای حمله به زیرساخت‌های انرژی کشور تشجیع می‌کند.

چه باید کرد؟ آیا رفتاری که در این روزها و هفته‌های جنگ در پیش گرفته شده، درست است؟ در برابر یورش آمریکا به زیرساخت‌ها و تاسیسات زیرساختی کشورهای همسایه عرب و دیگر همکاران آمریکا باید حمله کرد؟ گردانندگان جنگ در ایران نشان داده‌اند در استفاده از این راهبرد ترسی ندارند و درنگ نمی‌کنند و تا امروز نیز همین کار را کرده‌اند. شاید این تنها راه نشان دادن خشم نیروهای نظامی باشد و شاید درصدی از ایرانیان نیز این راهبرد را قبول داشته باشند اما استفاده همیشگی از این روش این احتمال را افزایش می‌دهد کشورهایی که زیر ضرب قرار می‌گیرند به ستوه بیایند و بخواهند همه نیرویی که دارند و از همه ارتباط‌های بین‌المللی و نیز پیمان‌های منطقه‌ای استفاده کنند. از سوی دیگر حمله متقابل جمهوری اسلامی به زیرساخت‌های انرژی با این هدف که جهان زیر فشار کمبود نفت قرار گیرد را نیز به مرور به برانگیختن خشم کشورهای نیازمندتر به انرژی از این منطقه منجر خواهد شد.

کاش می‌شد هراس را در این روزها در چشم‌ها و نجواهای مردم دید و شنید و دنبال راه‌هایی برای جلوگیری از یورش احتمالی دشمن بود. این راهبرد اگرچه کار دشواری است و دنبال آن رفتن پیامدهایی دارد اما هرچه باشد از اینکه زیربناهای انرژی ایرانیان در آتش بسوزند کم‌خطرتر است. تصور ایرانی که با کمبود بیشتر بنزین و برق دست و پنجه نرم می‌کند و بنگاه‌هایی که به‌دلیل کمبود یا نبود برق تعطیل می‌شوند هراس دارد چه برسد به اینکه این اتفاق بیفتد.

به نظر می‌رسد تنها کشوری که از زدن زیرساخت‌های ایران شاد می‌شود اسرائیل است که منتظر است در راه یاد شده به آمریکا کمک کرده و در تخریب ایران نقش داشته باشد. نباید راه شاد شدن این کشور باز شود.  آرزو کنیم جنگ جمهوری اسلامی ایران و آمریکا در همین جا پایان یابد و هراس بیشتر از این، در دل و ذهن ایرانیان جای نگیرد.