طبق گزارشی از خبرآنلاین و به نقل از لوموند، تولید نفت ونزوئلا در بازه زمانی آوریل تا ژوئن ۲۰۲۶ به میانگین ۱.۲ میلیون بشکه در روز رسیده است. در این حال، دونالد ترامپ به‌طور واضح اظهار داشته که کشورش «میلیاردها میلیارد دلار» از نفت ونزوئلا به دست می‌آورد؛ برآوردی که نشریه فایننشال تایمز آن را حدود ۱۳ میلیارد دلار تخمین‌زده است.

خوزه توئرو هاردی، یک اقتصاددان و عضو پیشین هیئت‌مدیره شرکت ملی نفت ونزوئلا (PDVSA)، در گفتگو با لوموند بیان کرد: «عایدی‌های نفتی ونزوئلا به حسابی منتقل می‌شود که ابتدا در قطر وجود داشت و اکنون تحت کنترل کامل وزارت خزانه‌داری آمریکا قرار دارد. این وجوه تنها زمانی به دولت ونزوئلا (به ریاست موقت دلسی رودریگز) منتقل خواهد شد که فاکتورهای ارائه شده به‌تأیید مقامات آمریکایی برسد.

فرانسیسکو مونالدی، مدیری در برنامه انرژی موسسه بیکر دانشگاه رایس، نیز در صحبت‌های خود به لوموند اشاره کرد که هیچ گونه شفافیتی در مدیریت این منابع مالی وجود ندارد و تفاوت عمیقی بین درآمدهای ناشی از فروش نفت ونزوئلا و آنچه که واقعاً به خزانه‌داری این کشور منتقل می‌شود، وجود دارد.

به گزارش لوموند، پس از کاهش شدیدی در فروش نفت به چین (که با تخفیف‌های ۳۰ درصدی انجام می‌شد)، ایالات متحده با لغو برخی تحریم‌ها به ۶ شرکت نفتی بزرگ جهانی شامل شورون (آمریکا)، بی‌پی و شل (بریتانیا)، انی (ایتالیا)، رپسول (اسپانیا) و مورل اند پروم (فرانسه) اجازه بازگشت به ونزوئلا را داده است.

با این وجود، سرمایه‌گذاران به دلیل عدم اطمینان‌های سیاسی و فقدان مشروعیت دولت موقت دلسی رودریگز همچنان از سرمایه‌گذاری‌های عظیم و بلندمدت در بخش‌های جدید پرهیز می‌کنند. متخصصان تأکید دارند که برای بازسازی کامل صنعت نفت ونزوئلا به سرمایه‌گذاری بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلیارد دلار نیاز است.

گزارش میدانی خبرنگار لوموند از شهر «کابیماس» در اطراف دریاچه ماراکایبو (مکانی که产油 صنعت نفت ونزوئلا به‌شمار می‌آید) تصویری غم‌انگیز از این رونق نفتی به نمایش می‌گذارد:

  • آلودگی شدید و نشت مداوم نفت: لایه‌های ضخیم نفت خام، لوله‌های فرسوده و جلبک‌های سمی، دریاچه ماراکایبو را به محدوده‌ای بی‌حیات تبدیل کرده و موجب ورشکستگی صیادان محلی شده است.

  • تضاد بین تلمبه‌های نفتی و برق منازل: در حالی که تلمبه‌های نفتی آمریکا به‌طور شبانه‌روز در حال فعالیت هستند، ساکنان کابیماس روزانه با کمبود برق بین ۵ تا ۷ ساعت و مشکلات مکرر در دسترسی به آب شرب مواجه‌اند.

  • فقدان حاکمیت ملی: آنخل لومباردی، مورخ و رئیس سابق دانشگاه زولیا، در پایان بیان داشت: «ونزوئلا به هیچ عنوان حاکمیت اقتصادی ندارد و اقتصاد ما دوباره به مدار ایالات متحده برگشته است. این یک رابطه نواستعماری و تبعیت کامل از آمریکا محسوب می‌شود.»

۴۲/۴۲