قبل از آنکه مسی و رونالدو به عرصه فوتبال معرفی شوند، رویکرد سنتی چنین بود که بازیکنان چپ پا در جناح چپ و بازیکنان راست پا در جناح راست حضور داشتند. اما با ورود این دو فوق‌ستاره، قواعد بازی به کلی دگرگون شد. از آن زمان به بعد، بازیکنان بر اساس پای غالب خود در سمت مخالف به میدان فرستاده می‌شدند تا نقش موثرتری در گلزنی تیم ایفا کنند.

در فوتبال کلاسیک، وظیفه هافبک‌های کناری به ارسال و گلسازی محدود می‌شد و از همین رو، آنها در سمتی بازی می‌کردند که با تخصص پایشان سازگار بود. اما اکنون در فوتبال مدرن، بازیکنان چپ پا در سمت راست میدان قرار می‌گیرند تا در مواقع مورد نیاز به خوبی شوت بزنند و به سمت دروازه شلیک کنند. رویکردی که مهدی تارتار در تیم پرسپولیس به عنوان مدلی نوین به کار برد و کم‌تری از ۱۵ دقیقه به نتیجه مطلوب دست یافت.

در آغاز مسابقه مقابل شمس آذر، محمد عمری، بازیکن راست پا، در سمت چپ و محمد مهدی محبی، بازیکن چپ پا، در سمت راست به میدان رفته بودند. به وضوح مشاهده کردیم که پرسپولیس پیش از دقیقه ۱۵ با گلزنی این دو بازیکن، دو گل به ثمر رساند و برتری محسوسی نسبت به حریف خود پیدا کرد. مسلماً آنها تا پایان بازی بارها با یکدیگر جای خود را عوض خواهند کرد، اما واقعیت اینکه گل اول پرسپولیس به وسیله محبی و گل دوم توسط عمری به ثمر رسید، نشان‌دهنده یک پیام خاص و ویژه بود.

تایید هافبک‌های کناری از تکتیک و ترکیب منتخب تارتار در حالی که دو مهاجم یعنی علیپور و بیفومای بااستعداد نیز در میدان بودند، به وضوح قابل مشاهده بود!