یک سال پس از اینکه استقلال در جام باشگاه‌های آسیا به قهرمانی رسید و ستاره دومی را به دست آورد، حوادثی برای این تیم رقم خورد که حتی بدبین‌ترین طرفداران آبی نیز قادر به تصور آن نبودند.

استقلالی‌ها که در سال ۱۳۷۰ موفق به کسب عنوان قهرمانی و نایب قهرمانی در آسیا و همچنین فتح جام باشگاه‌های تهران شده بودند، در انتهای فصل بهار ۱۳۷۱ و پس از پایان لیگ آزادگان در فصل ۷۰-۷۱ با چالش‌هایی غیرمنتظره مواجه شدند. منصور پورحیدری تصمیم گرفت در آن زمان دیگر به عنوان سرمربی خدمت نکند و به مدیریت فنی بسنده کرد و در این موقعیت، بیژن ذوالفقار نسب، مدافع معروف دهه ۵۰ پرسپولیس، مسئولیت هدایت آبی‌پوشان را بر عهده گرفت. در سوی دیگر، هواداران استقلال به چشم خود دیدند که ستارگان محبوب آنها به تیم‌های رقیب منتقل شده یا از فوتبال خداحافظی کردند. شاهرخ بیانی به ذوب‌آهن رفت، مجید نامجو مطلق به کشاورز پیوست، جعفر مختاری فر راهی سایپا شد، رضا احدی و مهدی فنونی‌زاده با بانک تجارت قرارداد بستند، امیر قلعه‌نویی همچنان درگیر مصدومیت بود و چنگیز و نعلچگر نیز کفش‌های خود را کنار گذاشتند و...

در چنین وضعیتی، استقلال فصل جدید لیگ آزادگان را در تابستان ۷۱ با بازیکنانی شروع کرد که حتی چهره‌های برخی از آنها برای هواداران نیز ناشناخته بود. امیر فرهاد یعقوبی، عادل حردانی، سیاوش بختیاری‌زاده و دیگر بازیکنان تازه‌وارد به تیم پیوسته بودند... همچنین باید به اختلاف شدید احمدرضا عابدزاده با مدیران وقت باشگاه استقلال تاکید کرد که او به دلیل غیبت در بسیاری از مسابقات آن فصل، در نهایت بلافاصله پس از پایان بازی‌ها از جمع استقلالی‌ها جدا شد.

سال ۷۱ برای این تیم استقلال، بسیار عجیب و کابوس‌وار به پایان رسید و این تیم پس از ناکامی در لیگ آزادگان و سوپرجام باشگاه‌های تهران، از بهار ۷۲ به لیگ دسته سوم سقوط کرد.

بیشتر بخوانید: استقلال برای پیروزی عجله نمی‌کرد و بیشتر گل می‌زد/ به این پیروزی و سه امتیاز نیاز داشتیم/ بازی با ۳ مدافع مناسب بود اما...