تابستانی ناامیدکننده برای فوتبال در کره‌جنوبی رقم خورده است؛ تیم ملی این کشور در مسابقات جام جهانی به شدت ضعیف ظاهر شد، در حالی که پلیس نیز تحقیقات خود را در خصوص فدراسیون فوتبال آغاز کرده است. گزارش‌هایی از پرداخت رشوه به داوران خارجی در سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ منتشر شده و اکنون احتمال دارد لیگ برتر انگلیس برای نخستین بار از سال ۲۰۰۵ بدون هیچ بازیکنی از کره‌جنوبی باقی بماند.

سال ۲۰۰۵، زمانی بود که پارک جی‌سونگ به منچستریونایتد پیوست و این آغاز یک رابطه ویژه بین «سرزمین آرامش صبحگاهی» و بزرگ‌ترین سطح فوتبال انگلیس بود؛ ارتباطی که پس از آن همچنان ادامه داشته است. پارک با منچستریونایتد چهار بار قهرمان لیگ شد و در سال ۲۰۱۵، سون هیونگ‌مین جای او را در تاتنهام گرفت.

سون در یک دهه درخشانش در تاتنهام، که به کاپیتانی باشگاه نیز منجر شد، در سال ۲۰۲۵ با کسب قهرمانی در لیگ اروپا دوران موفقیت‌آمیزش را در این تیم به پایان رساند. دیگر بازیکنان کره‌ای نظیر کی سونگ‌یونگ، لی یونگ‌پیو و لی چونگ‌یونگ نیز خاطرات خوشی را برای هواداران فوتبال انگلیس به یادگار گذاشته‌اند. البته برخی چهره‌ها در این میان، حضور پررنگ‌تری نداشتند؛ مثل چو وون‌هی، یون سوک‌یونگ و پارک چویونگ که به ترتیب در ویگان، کوئینزپارک رنجرز و آرسنال فرصت‌های کمتری برای بازی یافتند.

برخی دیگر از بازیکنان اما به شخصیت‌های محبوب و فراموش‌نشدنی تبدیل شدند؛ گل دقیقه نود جی دونگ‌وون مقابل منچسترسیتی برای همیشه در خاطر هواداران ساندرلند ماندگار خواهد شد. لی دونگ‌گوک نیز با وجود یک دوران حرفه‌ای طولانی و موفق، در میدلزبورو نتوانست انتظارات را برآورده کند. به رغم تمام پستی بلندی‌ها و موفقیت‌ها و ناکامی‌های متعدد، حضور بازیکنان کره‌ای در فوتبال انگلیس در مجموع افتخارآفرین بوده است.

اما اکنون هوادارانی که تا دیروقت بیدار می‌ماندند یا صبح زود از خواب بر می‌خاستند تا بازی هموطنانشان در لیگ برتر را تماشا کنند، احتمالاً زمان بیکاری بیشتری خواهند داشت. پس از جدایی سون از لندن و انتقالش به لس‌آنجلس، هوانگ هی‌چان تنها نماینده کره‌جنوبی در لیگ برتر بود؛ اما با سقوط ولورهمپتون، او نیز از سطح اول فوتبال انگلیس کناره‌گیری کرد. در حال حاضر سه بازیکن کره‌ای با باشگاه‌های برتر لیگ قرارداد دارند، اما یانگ مین‌هیوک از تاتنهام، کیم جی‌سو از برنتفورد و پارک سونگ‌سو از نیوکاسل به احتمال زیاد دوباره به صورت قرضی به تیم‌های دیگر منتقل خواهند شد.

مدتی شایعه‌هایی درباره انتقال لی کانگ‌این از پاری‌سن‌ژرمن به انگلیس شنیده می‌شد، اما این مهاجم ۲۵ ساله در جولای به اتلتیکومادرید پیوست و پیراهن شماره ۷ آنتوان گریزمن را به تن کرد. لی که از سن ۶ سالگی و با حضور در یک برنامه تلویزیونی در کره‌جنوبی مشهور شد و چهار سال بعد به آکادمی والنسیا پیوست، حالا به احتمال زیاد بزرگ‌ترین ستاره فوتبال آسیا به شمار می‌آید؛ با این حال، حضورش در انگلیس از این پس تنها به مسابقات لیگ قهرمانان محدود خواهد شد. در حال حاضر نیز هیچ بازیکن کره‌ای به عنوان بازیکن ثابت در لیگ برتر خود را مطرح نمی‌کند.

وضعیت برای ژاپن به طور کامل متفاوت است؛ «سرزمین آفتاب تابان» به آرامی در حال پیشی گرفتن از همسایه شرقی خود است. فصل گذشته کائورو میتوما در برایتون درخشید و دایچی کامادا نیز برای کریستال پالاس به میدان رفت. تاکهیرو تومیاسو نیز به تیم سل‌هرست پارک پیوست، آئو تاناکا پیراهن لیدز را پوشید و واتارو اندو نیز در لیورپول حضور داشت.

فصل جدید به افزایش تعداد بازیکنان ژاپنی در لیگ برتر خواهد انجامید. هم‌زمان با انتقال لی کانگ‌این به مادرید، هال‌سیتی هیدماسا موریتا را به خدمت گرفت؛ بازیکنی که اخیراً در مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا با پیراهن اسپورتینگ لیسبون مقابل آرسنال به میدان رفته بود. همچنین دایزن مائدا به نخستین بازیکن ژاپنی تاریخ ایپسویچ تبدیل شد. این مهاجم پس از دوران موفقیت‌آمیزش در سلتیک، که شامل پنج قهرمانی لیگ می‌شود، به ایپسویچ پیوست و آخرین بار در جام جهانی مقابل برزیل برای تیم ملی ژاپن بازی کرد.

این مسابقه برای سامورایی‌های آبی چندان دلپذیر نبود. برزیل در حالی که از ژاپن عقب بود، در دقیقه ۹۶ گل پیروزی را به ثمر رساند؛ با این وجود، عملکرد کلی ژاپن در جام جهانی رضایت‌بخش بود. اما به نظر می‌رسد کره‌جنوبی در شرایط کاملاً متفاوتی قرار گرفته و عملکرد تیم ملی در جام جهانی تبدیل به یک فاجعه شده است. این تیم در ابتدا جمهوری چک را با نتیجه ۲ بر یک شکست داد، اما پس از آن با نتیجه یک بر صفر به مکزیک باخت و در نهایت نیز به همین نتیجه برابر آفریقای جنوبی شکست خورد؛ شکستی که به شدت مورد انتقاد قرار گرفت.

با وقوع این نتایج، سرمربی تیم ملی و رئیس فدراسیون فوتبال کره‌جنوبی از سمت‌های خود استعفا کردند و پارک جی‌سونگ نیز به عنوان رئیس یک «کمیته اصلاحات فوتبال» جدید وارد میدان شد. وضعیت فوتبال کره‌جنوبی به شدت آشفته است.

پارک جی‌سونگ در مورد نیاز به الگو برداری از فلسفه بلندمدت ژاپن برای کاهش فاصله با تیمی که به وضوح بهترین تیم آسیاست، صحبت کرده است. بازیکنان ژاپنی که در گذشته معمولاً ابتدا به آلمان می‌رفتند، اکنون بیشتر از هر زمان دیگری به حضور در فوتبال انگلیس تمایل دارند. شاید این تصادفی نباشد که دو تیم تازه‌صعود کرده به لیگ برتر نیز بازیکنان ژاپنی را به خدمت گرفته‌اند؛ زیرا در سال‌های اخیر تعداد بسیاری از بازیکنان سامورایی‌های آبی در چمپیونشیپ تأثیرگذار بوده‌اند.

مجموع این رویدادها نشان‌دهنده افزایش علاقه ژاپنی‌ها به لیگ برتر است، در حالی که در کره‌جنوبی این روند برعکس شده است. در سال ۲۰۲۲، شرکت AIA، که اسپانسر پیراهن تاتنهام است، گزارشی منتشر کرد که مدعی بود این باشگاه در کره‌جنوبی ۱۲ میلیون هوادار دارد. باوجود محبوبیت بدون تردید سون، ادعاهایی درباره تعداد هواداران باشگاه‌های اروپایی در آسیا موضوع جدیدی نیست و به قبل از ورود پارک به اولدترافورد، یعنی ۲۱ سال قبل، برمی‌گردد. اما امروزه دیگر خبری از چنین اعداد و ارقامی نیست. یکی از مدیران تلویزیونی کره‌جنوبی اشاره کرده است که تعداد تماشاگران مسابقات تاتنهام هیچ‌گونه نزدیکی به سطوح گذشته ندارد.

این موضوع چندان عجیب نیست؛ زیرا علاقه گسترده به لیگ برتر در کره‌جنوبی، مانند وضعیت در ژاپن که تاریخی در علاقه به فوتبال انگلیس ندارد، هنوز به طور قابل توجهی به حضور بازیکنان این کشور وابسته است. در دوران حضو سون در لندن، هر بار که او در میدان بود، چهره خندانش در گوشه بالایی صفحه تلویزیون به نمایش درمی‌آمد تا بینندگان را از تغییر کانال محافظت کند. در زمان پارک نیز، بازی‌های منچستریونایتد معمولاً تنها بازی لیگ برتری بود که در بلک‌پک تمامی آخر هفته‌ها در تلویزیون کره‌جنوبی پخش می‌شد.

در سال ۲۰۱۲، زمانی که منچسترسیتی و فوتبال جهان شاهد یک لحظه تاریخی دیگر گل سرخیو آگوئرو بودند، هواداران کره‌ای مجبور شدند تمام بازی منچستریونایتد در برابر ساندرلند را تماشا کنند. آن مسابقه، آخرین حضور پارک به عنوان بازیکن منچستریونایتد بود و اکنون به نظر می‌رسد که بازی هوانگ هی‌چان در برابر برنلی در ماه مه نیز برای مدتی طولانی آخرین حضور یک بازیکن کره‌ای در بالاترین سطح فوتبال انگلیس خواهد بود.

همچنین بخوانید: عصر جدید فوتبال؛ هواداران به دنبال ستاره‌ها هستند، نه باشگاه‌ها