پرسپولیس در ملاقات خود با شمس‌آذر، در دقایق ابتدایی بازی به سرعت برتری خود را به دست آورد و موفق به باز کردن دروازه حریف شد. به‌واقع مثالی که مهدی تارتار از تیم دهه ۶۰ ارائه داد، به وضعیت پرسپولیس در ۲۰ دقیقه نخست بازی مربوط می‌شود؛ تدابیر علی پروین همچنان در این تیم نتیجه می‌دهد!

به‌هرحال، بخشی از نگرانی‌های هواداران درباره روش‌های دفاعی تارتار تا حدودی در این دیدار نخست برطرف شد. تغییرات ملموس در ترکیب و حضور بازیکنان نوظهور نشان داد که این تحول، یک ضرورت عمده برای پرسپولیس بوده است. احتمالاً اگر مربی دیگری بالای نیمکت بود، تعداد کمتری از بازیکنان گل‌گهر به پرسپولیس ملحق می‌شدند، اما این حقیقت در اصل ماجرا تغییری ایجاد نمی‌کند؛ پرسپولیس باید دچار تغییر می‌شد و با مدیریت تارتار، به این تغییرات اجباری تن داد.

حال آیا باید مانند برخی افراد که بی‌وقفه از سرمربی محبوب خود تمجید می‌کنند، بخاطر این پیروزی، از مهدی تارتار و تیمش نیز تحسین کنیم؟ پاسخ مسلم است: خیر.

ما هنوز هفته نخست لیگ را پشت سر گذاشته‌ایم. پرسپولیس در نیمه دوم، به لحاظ فنی عملکرد برجسته‌ای نداشت؛ نکته‌ای که با توجه به تلاش شمس‌آذر برای جبران نتیجه نیمه اول، کاملاً معقول به نظر می‌رسد.

در خصوص مهدی تارتار و پرسپولیس، مشابه دیگر تیم‌هایی که در هفته آغازین لیگ به میدان آمده‌اند، نباید فورا قضاوت کرد.

آغاز خوب است؛ حتی بسیار خوب. اما بازی هنوز در حال پیگیری است…

بیشتر بخوانید: تارتار: نیمه اول یاد پرسپولیس دهه ۶۰ افتادم/ باید چنین پسوندی پشت نام پرسپولیس باشد