به نقل از ایسنا؛ دکتر مهدی پیرصالحی با اشاره به افزایش چشمگیر کمبودهای دارویی در اوایل سال جاری، بیان کرد: کمبود دارو معمولاً به دلیل تصمیمی فوری یا رویدادی در یک مقطع زمانی مشخص رخ نمی‌دهد. ریشه بیشتر این کمبودها به چهار تا پنج ماه قبل برمی‌گردد و سازمان غذا و دارو مسؤولیت دارد تا بر اساس وضعیت‌های گوناگون (مثل شرایط عادی، تحریم، بحران یا جنگ) نیازهای دارویی کشور را به درستی مدیریت کند.

هشدارها قبل از وقوع بحران مطرح شده بودند

رئیس سازمان غذا و دارو در توضیحاتی به برنامه‌ریزی‌های انجام‌شده پیش از بروز کمبودهای شدید در فروردین و اردیبهشت اشاره کرد و گفت: از ماه‌ها پیش مکاتبات و هشدارهای لازم برای جلوگیری از وقوع بحران فعال شده بود به‌گونه‌ای که در صورت انتقال نامنظم ارز دارو و تجهیزات پزشکی، کشور با دشواری هایی مواجه می‌شود. با این حال، متأسفانه شاهد وقفه‌هایی در این فرآیند بودیم.

اختلاف در تأمین و انتقال ارز

پیرصالحی در ادامه به جزئیات این مشکل پرداخت و اظهار داشت: بانک مرکزی منابع ضروری را فراهم کرده بود و ارز لازم نیز توسط شرکت‌های دارویی پرداخت گشته بود، اما گره اصلی در انتقال وجه به تأمین‌کنندگان خارجی قرار داشت. در یک بازه‌ی زمانی حدود شش‌ماه، انتقال ارز یا به‌طور کامل متوقف گردید و یا با سرعت بسیار کم انجام شد.

وی افزود: پس از حوادث پس از جنگ 12 روزه، شرایط به گونه‌ای تغییر کرد که انتقال پول به کشور به کندی انجام شد؛ به‌طوری‌که در یکی دو ماه این روند تقریباً متوقف شد و بر اساس چهار ماه بعدی نیز با سرعتی بسیار پایین ادامه پیدا کرد.

تأثیر تأخیرات در انتقال ارز بر بازار دارو

رئیس سازمان غذا و دارو با تأکید بر این که این کُندی‌ها پیامدهای زنجیره‌ای به همراه داشته است، تصریح کرد: حتی برخی از ارزهای مربوط به سال گذشته، تنهاتا یک یا دو ماه پیش منتقل شده بودند؛ در حالی که شرکت‌های دارویی از شش یا هشت ماه قبل ریال خود را تأمین و ارز مورد نیاز را تهیه کرده بودند. بنابراین، افزایش شدید کمبودها در بهار امسال، نتیجه مستقیم یک زنجیره از مشکلات ارزی بود که ماه‌ها قبل آغاز شده بود.

انتهای پیام