به نقل از ایسنا، خریدهای چین در ماههای اخیر در کانون توجه تحلیلگران قرار گرفته است که در تلاشند تا رفتار بازار نفت را تحلیل کنند. با افت صادرات سوخت و استفاده از ذخایر تجاری گسترده در دشوارترین دوران جنگ، بزرگترین واردکننده نفت دنیا به کاهش قیمتهای نفت خام کمک کرد که به طرز قابل توجهی پایینتر از پیشبینیهای اولیه و ناگوار بودند. اکنون این سوال مطرح است که آیا چین به اوج خرید خود در سال ۲۰۲۵ باز خواهد گشت یا خیر.
این دیدگاه چندان دور از ذهن به نظر نمیرسد. بر طبق گزارشی از شرکتهای ریستاد انرژی، انرژی اسپکتس و FGE NexantECA، خرید نفت باید از سهماهه سوم تا آخر سال ۲۰۲۶ به ۱.۲ میلیون بشکه در روز افزایش یابد و با احیای برخی از جریانهای نفتی از خاورمیانه و رونق فعالیتهای پالایشگاهی، همچنان بهبود یافته است.
با این وجود، حتی خوشبینترین سناریوها، خریدها را در سهماهه چهارم تنها ۹.۹ میلیون بشکه در روز پیشبینی میکنند که بهمراتب کمتر از حجم ۱۲ تا ۱۳ میلیون بشکهای سال گذشته است که چین به ذخیرهسازی و حمایت از قیمتهای جهانی پرداخته بود.
قیمت، بارزترین عامل در این زمینه محسوب میشود. سال گذشته، میانگین قیمت نفت خام زیر ۷۰ دلار ثبت شد، در حالیکه سطوح کنونی فراتر از ۹۰ دلار قرار دارد که به اندازه کافی بالا است تا موجب کاهش تقاضا شود.
عوامل دیگری نیز از جمله چالشهایی در تأمین نفت خام مناسب وجود دارند. بسیاری از پالایشگاههای چینی برای تولید گریدهای نفتی ترش از خاورمیانه طراحی شدهاند، اما تأمین از این منطقه همچنان پرهزینه و نایاب است. خریداران به دنبال خرید بشکههای نفت از عراق و عربستان سعودی هستند، اما در آخرین مناقصهای که توسط شرکت ملی نفت ابوظبی (ادنوک) برگزار شد، هیچ محمولهای دریافت نکردند.
جیانان سان، تحلیلگر شرکت «انرژی اسپکتس» اذعان داشت که افزایش خرید از برزیل و آنگولا ممکن است برای جبران کامل فقدان جریانهای نفتی از خاورمیانه کافی نباشد.
سان بیان کرد: «با ادامه جنگ و اختلال در جریان نفت خاورمیانه، قیمت بالای نفت خام مانع از بروز محرکهای تقاضا برای ذخیرهسازی میشود.» او اشاره کرد که سقف قیمت سوخت داخلی مانع از انتقال کامل هزینههای نفت خام بالاتر به مصرفکنندگان توسط پالایشگاهها میشود و تمایل آنها را برای پالایش محدود میکند.
سپس این سوال پیش میآید که آیا بخشی از تقاضا در خلال جنگ به طور کامل از بین رفته است، زیرا رانندگان چینی بیشتر به سمت خودروهای برقی سوق پیدا کرده و کامیونها نیز به سمت سبز شدن پیش میروند.
خبر خوب برای پکن این است که چین هنوز یک ضربهگیر قابل توجه در دست دارد. طبق گزارش شرکت اطلاعات داده کپلر، موجودی نفت خام به تقریباً ۸ درصد از اوج خود در ماه مه کاهش یافته است، اما هنوز حدود ۱.۱۶ میلیارد بشکه در ذخایر تجاری و استراتژیک باقی مانده است. حتی ذخایر تجاری که برای جذب بخشی از شوک ناشی از جنگ به کار میرود، هنوز میتواند فضای مانور را برای پالایشگاهها فراهم کند.
سرعت واردات به میزانی به تنگه هرمز و بازگشت محمولههای نفتی از خاورمیانه بستگی دارد. در حال حاضر، هرچند نفت بیشتری از این آبراه عبور میکند، اما جریانها همچنان بسیار کمتر از سطح قبل از جنگ هستند.
وضعیت واردات همچنین به سلامت کلی این صنعت وابسته خواهد بود. گزارشهای اولیه از پالایشگاههای دولتی چین قرار است از روز یکشنبه به بعد منتشر شود، زیرا شرکتهای بزرگ این حوزه درآمدهای مالی موقت خود را ارائه میکنند و جزئیاتی درباره چگونگی تاثیر قیمتها بر فروش سوخت و درآمد بالادستی را مطرح خواهند کرد.
بر اساس گزارش بلومبرگ، سینوپک نخستین شرکتی خواهد بود که درآمدهای خود را در ۲۳ اوت اعلام خواهد کرد.
در نهایت، زمانبندی و میزان ممکن است در نهایت به دیدگاه پکن درباره امنیت انرژی - که یک اولویت کلیدی به شمار میرود - بستگی داشته باشد، زیرا عدم قطعیتهای ژئوپلیتیکی در خلیج فارس به قوت خود باقی است. این موضوع به تنهایی میتواند منجر به تغییرات اساسی در مدیریت موجودی و حداقل الزامات ذخیرهسازی شود.
انتهای پیام
نظرات کاربران