در زمانهای که بازار قطعات رایانهای با افزایش قیمتها روبهروست، مراقبت از تجهیزات فعلی اهمیت بیشتری یافته است. آگاهی از تفاوتهای بین حافظههای اساسدی و هارددیسکهای قدیمی و دوری از خطاهای معمول، میتواند باعث شود که برای مدت طولانیتری از کارایی و سرعت حافظه SSD اکسترنال خود لذت ببرید.
۱. قطع اتصال بدون Eject ایمن
قطع ارتباط کابل حافظه SSD اکسترنال بدون استفاده از گزینه Eject ایمن، یکی از سریعترین روشها برای وارد آوردن آسیب به فایل سیستم و حتی خود درایو است. حتی اگر یک فرآیند به پایان برسد، ممکن است فرآیندهای پسزمینه هنوز در حال اجرا باشند و قطع ناگهانی میتواند به ایجاد دادههای ناقص، فایلهای تکهتکه و آسیب به هدرهای پارتیشن منجر شود. در بدترین حالت، امکان دارد کل درایو به حالت فقط خواندنی (read-only) تبدیل شود.
در صورتی که اتصال درایو بهطور ناگهانی قطع شد، هرگز تلاش نکنید که داده جدیدی روی آن بنویسید. بهجای آن، آن را دوباره به کامپیوتر متصل کرده و از ابزارهای داخلی ترمیم سیستمفایل مانند Check Disk در ویندوز یا Disk Utility در مکاواس برای بررسی و حل مشکلات استفاده کنید. همیشه از دستور Unmount در سیستمعامل (گزینه Safely Remove Hardware در ویندوز یا نماد Eject در مکاواس) بهره ببرید و پس از ناپدید شدن کامل درایو، کابل را جدا کنید.
۲. استفاده از بیش از ۸۵ درصد ظرفیت درایو
پر کردن بیش از ۸۵ درصد ظرفیت حافظه SSD اکسترنال میتواند به طرز قابل توجهی کارایی آن را کاهش دهد. حافظههای SSD دادهها را در صفحات کوچکی (۴ تا ۱۶ کیلوبایت) ذخیره میکنند، اما تنها میتوانند آنها را در بلوکهای کامل (معمولاً ۲ تا ۸ مگابایت) پاک کنند. هنگامی که درایو به حد نهایی ظرفیت خود نزدیک میشود، مجبور به تکرار فرایند «خواندن-اصلاح-نوشتن» (read-modify-write) میشود. این موضوع باعث افزایش شدید نوشتن (write amplification)، کاهش سرعتهای انتقال پایدار، و افت کارایی سلولهای فلش NAND میشود.
برای حفظ سرعت، مهم است که فضای خالی کافی در اختیار داشته باشید. با حذف دادههای غیرضروری، پاک کردن کشها، و فایلهای موقت پروژه، میتوانید اطمینان حاصل کنید که سرعت انتقال پایدار برای مدت طولانیتری باقی بماند. همیشه حداقل ۱۰ درصد از کل ظرفیت اساسدی اکسترنال خود را خالی یا تخصیصنیافته (unallocated) نگهدارید تا کنترلر داخلی درایو فضای کافی برای مدیریت مؤثر عملیات پاکسازی بلوکها را داشته باشد.
۳. اجرای دفرگمنتاسیون سنتی
یکی دیگر از کارهای ممنوعه در حافظه SSD اکسترنال، انجام دفرگمنتاسیون (Defragmentation) است. این فرآیند بهطور خاص برای هارددیسکهای مکانیکی طراحی شده تا سرعت خواندن دادهها را افزایش دهد. برعکس، SSDها هیچ قطعه متحرکی ندارند و بهطور تقریبی بلافاصله به هر سلول حافظه دسترسی پیدا میکنند.
دفرگمنت کردن SSD نتیجهای معکوس دارد؛ زیرا دادهها را بهطور غیرضروری در حافظه فلش جابهجا میکند و چرخههای محدود نوشتن/پاک کردن را تهی میکند، بدون اینکه تاثیری در عملکرد داشته باشد و به عمر حافظه NAND آسیب میزند. اگر بهطور تصادفی این عمل را آغاز کردید، بلافاصله آن را متوقف کنید. درایوهای مدرن از الگوریتمهای wear-leveling برای توزیع یکنواخت عملیات نوشتن استفاده میکنند. به جای دفرگمنتاسیون، بر روی دستورات بهینهسازی مبتنی بر TRIM مانند Drive Optimization در ویندوز تمرکز کنید. این دستورات به کنترلر SSD میگویند که کدام بلوکهای داده دیگر مورد استفاده قرار نمیگیرند و به او اجازه میدهند تا در زمانهای بیکاری، بدون جابهجایی غیرضروری اطلاعات، آنها را حذف کند.
۴. قرار دادن SSD در فضای بسته هنگام استفاده
درایوهای SSD اکسترنال، بهخصوص مدلهای جدید NVMe، در حین استفاده گرمای زیادی تولید میکنند. این حرارت برای حفظ عملکرد پایدار تراشه کنترلر و تراشههای مدیریت انرژی، نیازمند سیستمهای خنککننده مناسب است. نگهداری SSD در محفظههای بسته، کاورهای سیلیکونی بدون تهویه یا زیر وسایل دیگر روی میز، باعث حبس گرما بین اجزا میشود. این امر ابتدا میتواند منجر به کاهش سرعت خواندن و نوشتن (thermal throttling) شود، اما در طول زمان به درایو آسیبهای جدی وارد میکند.
چنانچه درایو شما بیش از حد داغ شد و سرعت انتقال در حین کار کاهش یافت، فوراً عملیات را متوقف کنید و پس از چند دقیقه که آن را رها کردید، آن را قطع کنید و از هر چیزی که مانع تهویه آن میشود (مانند کیس یا کاغذها) خارج کنید. سپس اجازه دهید بدنه فلزی آن به دمای اتاق برسد و بعد کارهای سنگین را از سر بگیرید. همیشه در حین انجام کارهای سنگین مانند رندر کردن ویدیو یا انتقال فایلهای چند گیگابایتی، حافظه SSD را بر روی سطحی نرم و سخت قرار دهید.
۵. استفاده از SSD به عنوان تنها پشتیبانگیر سرد
استفاده از حافظه SSD اکسترنال بهعنوان تنها روش پشتیبانگیری سرد (cold storage) که هر چند ماه یک بار به آن متصل میشوید، میتواند خطرناک باشد. حافظه فلش NAND اطلاعات را به صورت بارهای الکتریکی ذخیره میکند که در طول زمان و بدون برق ممکن است تخلیه شوند و به خرابی دادهها منجر شوند. این مشکل میتواند با دمای بالای محیط ذخیرهسازی تشدید شود.
اگر از SSD خود به این روش استفاده میکنید، فوراً آن را به کامپیوتر وصل کرده، یک بررسی کامل یکپارچگی فایل انجام دهید و فایلهای مهم را از روی آن به مکانی دیگر منتقل کنید. بهعنوان یک قانون اساسی، هیچگاه اساسدی اکسترنال خود را بهعنوان یک آرشیو سرد معلق در نظر نگیرید. برای پشتیبانگیری بلندمدت که طی ماهها به آن دسترسی نخواهید داشت، هارددیسکهای سنتی (HDD) گزینههای بهتری هستند. بهترین روش، پیروی از استراتژی پشتیبانگیری ۳-۲-۱ است: نگهداری سه نسخه از دادهها بر روی دو نوع رسانه متفاوت و حداقل یک نسخه در مکان دور یا در فضای ابری. اگر ناچار به استفاده از SSD برای پشتیبانگیری آفلاین هستید، هر چند ماه یکبار آن را به یک دستگاه متصل به برق متصل کنید تا بارهای الکتریکی سلولهای فلش بازیابی شوند.
نظرات کاربران