باشگاه خبرنگاران جوان - تیم ملی کشتی آزاد جوانان ایران در پایان رقابت‌های قهرمانی جهان، برخلاف سال‌های گذشته، نتوانست به سکوی قهرمانی دست یابد و در جایگاه چهارم جدول تیمی قرار گرفت؛ نتیجه‌ای که می‌تواند زنگ خطری جدی برای آینده کشتی آزاد کشور به شمار آید.
نسل جوانان ایران که در سال‌های نه‌چندان دور به‌عنوان قدرت بلامنازع جهان شناخته می‌شدند، در زمان کوتاهی از قله‌های موفقیت فاصله گرفتند. این روند نزولی از سال ۲۰۲۴ آغاز شد و در سال ۲۰۲۶ به اوج تلخی خود رسید؛ تیمی که برای یک دهه در جایگاه‌های برتر ایستاده بود، دیگر نتوانست حتی خود را به جمع ۳ تیم نخست جهانی برساند.
احسان امینی که در سال‌های اخیر به‌عنوان مربی و دستیار در کنار پژمان درستکار فعالیت داشته است، در نخستین تجربه خود به‌عنوان سرمربی نتوانست انتظارات را برآورده کند و این موضوع منجر به حذف تیم جوانان ایران در تمامی ۱۰ وزن و در نتیجه سقوط جایگاه کشورمان شد.
مروری بر نتایج سال‌های اخیر، عمق این افت را بیش از پیش نمایان می‌سازد؛ ایران در سال‌های ۲۰۲۱، ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳، به‌طور متوالی قهرمان جهان شد، اما چشم‌انداز درخشان آن روزها اکنون به فراموشی سپرده شده است. در سال ۲۰۲۵، کشورمان در مسابقات جهانی بلغارستان با کسب یک مدال طلا، دو نقره و دو برنز، عنوان نایب‌قهرمانی را به دست آورد. همچنین یک سال پیش از آن، آزادکاران جوان ایران با کسب ۱۶۰ امتیاز، شامل ۳ طلا، یک نقره و ۳ برنز، به مقام دوم جهان دست یافتند.
سال ۲۰۲۳ به‌عنوان یکی از درخشان‌ترین سال‌ها در کشتی جوانان ایران شناخته می‌شود؛ تیم ملی با ۱۶۵ امتیاز در بالای جدول ایستاد و با به‌دست آوردن ۴ طلا، ۲ نقره و یک برنز، قهرمان جهان شد. پیش‌تر، در سال ۲۰۲۱ نیز تیم ایران با ۵ طلا، یک نقره و یک برنز به مقام اول دست یافته بود و در سال ۲۰۲۲ با ۳ طلا، یک نقره و ۴ برنز بر قله جهان ایستاده بود.
اکنون دور شدن از آن روزهای درخشان موجب ایجاد نگرانی‌های زیادی درباره وضعیت زیرساخت‌های کشتی آزاد در ایران شده است؛ تیمی که قرار بود آینده کشتی کشور را بسازد، امروزه نیازمند بازنگری و اصلاحات جدی است.
سؤال اساسی این است که چه عواملی موجب شده‌اند تیمی که یک دهه در جایگاه‌های بالای جدول قرار داشت، اکنون از دستیابی به سکوی جهانی نیز بازماند؟
منبع: فارس