طبق گزارشی از ایسنا، «انجمن اروپایی برای مطالعه دیابت» به این نکته اشاره کرده است که افزایش اخیر موارد دیابت، به عنوان یک چالش عمده برای نظام بهداشت و درمان در ایالات متحده به شمار می‌آید؛ چرا که تشخیص دیابت نوع ۱ و نوع ۲ در بیماران جوان، کار آسانی نیست.

دیابت نوع ۲ به طور سنتی به عنوان یک بیماری مختص افراد میانسال و سالمندان شناخته می‌شود. اما پژوهش‌های جدیدی که قرار است جزئیات آن در کنفرانس سالانه انجمن اروپایی مطالعات دیابت (EASD) در میلان ایتالیا ارائه شود، نشان‌دهنده رشد چشمگیر موارد ابتلا به دیابت نوع ۲ در کودکان از ابتدای قرن حاضر بوده و این روند در سال‌های اخیر نیز ادامه داشته است.

این تحقیق تحت سرپرستی دکتر «تسا کروم» از دانشکده بهداشت عمومی کلرادو و تیم او به انجام رسیده است.

در ایالات متحده، شیوع دیابت نوع ۱ و نوع ۲ در میان کودکان و نوجوانان به طور مداوم در حال افزایش است و این امر منجر به عوارض و مرگ و میر مرتبط با دیابت شده است. به نقل از پایگاه خبری نیوزمدیکال‌نت، در این بررسی جدید، نویسندگان نرخ‌های بلندمدت ابتلا به دیابت نوع ۱ و نوع ۲ در جوانان را از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۲۳ مورد بررسی قرار داده‌اند.

دکتر تسا کروم می‌افزاید: در گذشته‌ای نه چندان دور، دیابت نوع ۲ در میان نوجوانان به قدری نادر بود که پزشکان اطفال می‌توانستند سال‌ها از کار خود را بی‌خبر از آن بگذرانند. این بیماری مختص میانسالان بوده است. اما اکنون در کلرادو، ما شاهد افزایش نزدیک به ۱۰ برابری موارد ابتلا در بیماران کم سن و سال در دو دهه گذشته هستیم و این روند نه تنها متوقف نشده، بلکه در حال تسریع است.

او تصریح می‌کند: نکته حائز اهمیت این است که این وضعیت تنها یک نمونه محلی نیست. در پژوهش تحت عنوان SEARCH for Diabetes in Youth که در ایالات متحده انجام شده، نرخ ابتلا به دیابت نوع ۲ در میان جوانان بیش از دو برابر نوع ۱ در بسیاری از ایالت‌ها در حال افزایش است و در بین نوجوانان بزرگ‌تر، موارد جدید نوع ۲ از نوع ۱ نیز بیشتر شده است. دیابت نوع ۲ که قبلاً خصوصی برای بزرگسالان بود، اکنون از نوع کلاسیک دیابت دوران کودکی یعنی نوع ۱ نیز پیشی گرفته است.

این کارشناسان اظهار می‌دارند که در حالی که دیابت نوع ۲ که به تازگی تشخیص داده می‌شود گاهی اوقات می‌تواند به سمت بهبودی رهنمون شود، اما شواهد در بیماران جوان‌تر نسبتاً نگران‌کننده است. تحقیقات نشان می‌دهد که تغییرات سبک زندگی به تنهایی برای نوجوانان به لحاظ موثر بودن به‌مراتب کمتر از بزرگسالان عمل کرده و بسیاری از این بیماران جوان به دارو احتیاج دارند و هنوز در تلاش برای کنترل بیماری هستند.

به همین دلیل، پیشگیری زودهنگام در سطح خانواده و جامعه از اهمیت بالایی برخوردار است. تغییرات مؤثر باید به گونه‌ای باشد که در تمامی خانواده رعایت شود تا کودک نیز قادر به پیروی از آن‌ها باشد؛ مانند برگزاری وعده‌های غذایی مشترک خانوادگی، ترجیح دادن آب به نوشیدنی‌های شیرین و فعالیت مشترک. اما خانواده‌ها برای تحقق این انتخاب‌ها به حمایت نیاز دارند، از جمله ارائه وعده‌های غذایی مغذی در مدارس، تشویق به فعالیت بدنی روزانه و فراهم آوردن دسترسی ایمن و مقرون به صرفه به غذاهای سالم در تمامی محله‌ها.

نویسندگان این تحقیق تأکید می‌کنند که از آنجایی که این بیماری بیشترین آسیب را به جوامع با منابع محدود می‌زند، باید تلاش شود تا گزینه‌های سالم به ساده‌ترین انتخاب تبدیل شوند و این امکان برای تمام اقشار و جوامع مختلف در کشور فراهم آید.

انتهای پیام