بازی بزرگ هفته، شاهد نمایشی ضعیف و پر انتقاد از دو تیم بود که مربیان، به عنوان اصلیترین عاملان این نتیجه، مسئولیت را بر عهده داشتند. مسابقهای که در آن دو غول مدعی، با انبوهی از ستارههای میلیاردی، هیچ لحظهای جذاب و دلنشین را رقم نزدند و عملاً برنامهای برای رسیدن به پیروزی یا گلزنی نداشتند. آنها صرفاً به میدان آمده بودند تا بدون باخت، زمین را ترک کنند. حال اگر در این میان، براساس سنن فوتبال ایران، یک سوتی پیش آمد، شاید شانسی برای پیروزی هم وجود داشت!
این سناریو به وضوح در تبریز نیز تکرار گردید. بدون شک پیروزی در ورزش خوشحالی به همراه دارد و نمیتوان در این زمینه کسی را سرزنش کرد، اما شادی جواد نکونام با توجه به عملکردش در این مسابقه، به واقع عجیب به نظر میرسید. او آنقدر مشتهایش را گره کرده و فریاد میکشید که هر کسی بازی را مشاهده نکرده بود، ممکن بود فکر کند که سرمربی با استفاده از تمام ابزارهایی که در اختیار دارد، در این نتیجه تاثیرگذار بوده است!
مربی وظیفه دارد تا تمرینات را هدایت کند و استراتژی را تعیین نماید. او سپس با توجه به تحلیل حریف و شناخت بازیکنان، ترکیب اصلی را انتخاب کرده و با تکیه بر علم بازیخوانی، میتواند با تعویضهایش تأثیر مثبتی بر جریان مسابقه در نیمه دوم بگذارد. در این تقابل، هر دو مربی در نیمه مربیان اقدام به تعویض کردند، اما جالب اینجاست که تغییرات تارتار به مراتب زودتر از نکونام انجام شد و به طرز مشهودی بر نتیجه اثر گذاشت.
به طور طبیعی، هواداران تراکتور انتظار داشتند که تیم میزبان در نیمه دوم برای پیروزی سعی بیشتری داشته باشد و نکونام از ناتوانی پرسپولیسیها و ذخیرههای خلاق و تکنیکی خود استفاده کند تا با تعویضهایش بر نتیجه تأثیر بگذارد؛ اما او تا دقیقه ۸۶ هیچ اقدامی نکرد!
باید انصاف داشت؛ در مقابل یک تیم بزرگ و مدعی که در صدر جدول قرار دارد، کدام بازیکن میتواند تنها در ۴ دقیقه تأثیرگذار باشد؟ نکونام در دقیقه ۸۶ سه بازیکن یعنی مهدی ترابی، تومیسلاو اشترکالی و هادی حبیبی نژاد را به میدان فرستاد. سه مهاجم که سابقه خوبی در فوتبال ایران دارند و عملکردشان ثابت شده است. اگرچه غیبت مهدی ترابی در ترکیب اصلی به علت مصدومیت قابل توجیه بود، اما دادن تنها ۴ دقیقه وقت به دو بازیکن دیگر واقعاً عجیب بود!
در همین زمینه: ویدیو| خلاصه بازی تراکتور ۱ - پرسپولیس ۰/ شکستن طلسم در دقیقه ۹۰!
ترابی که به دلیل دوران نقاهت پس از مصدومیت، به وضوح از شرایط ایدهال دور بود، شاید نکونام فقط میخواست نام او در زمین باشد تا بازیکنان پرسپولیس جرات حمله را نداشته باشند. اما دو مهاجم با تجربه چه کاری میتوانستند در ۴ دقیقه انجام دهند؟
اگر فرض کنیم که هادی حبیبی نژاد به خاطر ناهماهنگی و تازهوارد بودن، هنوز به آمادگی کامل نرسیده است، اما تومی، که در دو فصل گذشته به عنوان بهترین مهاجم تراکتور با آمار برجستهای شناخته شده، همکاری لازم با تیم را داشت و یک مهاجم فرصتطلب بود که دیگر بازیکنان به آسانی او را پیدا میکردند.
انتخاب ترکیب و شیوه بازی حق سرمربی است، اما سوال اینجاست که یک بازیکن در ۵ دقیقه چه تأثیری میتواند بر سرنوشت تراکتور بگذارد؟ اما به لطف شانس نکونام -همانطور که تیشرت مشکیاش به او شانس میآورد- در این مسابقه هم تغییر تارتار که باید به حفظ انسجام خط دفاعی و کسب یک امتیاز برای پرسپولیس کمک میکرد، بهطور ناگهانی به پاس گل برای تومی تبدیل شد و او نیز در دقیقه ۹۰ گل سه امتیازی را به ثمر رساند!
و سپس نکونام چنان مشتهایش را گره کرد که گویی خود او عامل اصلی این موفقیت بوده است!
بیشتر بخوانید: نکونام: پرسپولیس ۵ دفاعه شد و بردیم/ آیا همه بازیکنان ما توانایی این را دارند؟
نظرات کاربران