طبق گزارش "ورزش سه"، سپاهان از نظر تئوری با چیدمان ۲-۴-۴ به مصاف استقلال رفت، اما عدم فاصله‌گذاری مناسب بین بازیکنان و کمبود هماهنگی در پوشش فضاها، به افت عملکرد دفاعی این سیستم در مواقع حساس انجامید. تیم آبی با نظم، سرعت و درک کامل از نقاط ضعف حریف به حمله پرداخت و در ده دقیقه ابتدایی موفق شد دو بار گلزنی کند. آرمین سهرابیان در هر دو موقعیت مرتکب اشتباه شد و نتوانست سمت چپ خط دفاع طلایی‌پوشان را به‌خوبی کنترل نماید.

تحلیل گل‌های استقلال نشان‌دهنده این است که شکست سپاهان بیشتر از اینکه ناشی از یک حادثه باشد، به دلیل ضعف سازه‌ای این تیم در دفاع و انتقال‌های منفی ایجاد گردید. بازیکنان محرم نویدکیا هنگام از دست دادن توپ فاصله زیاد و مناسبی از یکدیگر داشتند و این فضاسازی، فرصت‌های خوبی برای حریف به وجود آورد. استقلال با استفاده از نظم حمله‌کنندگان خود در همین نواحی، خطاهای میزبان را به موقعیت‌های گل تبدیل کرد و به‌سرعت کنترل بازی را به دست گرفت.

در گل نخست، فضایی وسیع در پشت محوطه جریمه در اختیار یاسر آسانی قرار گرفت و هیچ یک از بازیکنان سپاهان قادر نبودند به‌موقع به او نزدیک شوند. آسانی بدون هیچ فشاری صاحب توپ شد، بدنش را به سمت دروازه چرخاند و با پای چپ ضربه نهایی را به سمت دروازه زد. در سیستم دفاعی منطقه‌ای سپاهان، سهرابیان باید موقعیت وینگر آلبانیایی را تشخیص می‌داد و برای نزدیک‌تر شدن به او تلاش می‌کرد، اما بین نزدیک شدن به توپ و حفظ جایگاه خود، تردید داشت و نتوانست مسیر شوت را مسدود کند.

این صحنه ناتوانی سپاهان در سمت چپ دفاع را نمایان کرد. بازیکنان در آن ناحیه نه تنها فشردگی لازم را نداشتند بلکه همچنین مسئولیت مهار نفر آزاد به‌درستی بین آنها تقسیم نشده بود. خط هافبک نیز نتوانست فضای پشت محوطه را پوشش بدهد و مدافعان واکنش هماهنگی از خود نشان ندادند. در سمت مقابل، بازیکنان استقلال با جای‌گیری دقیق و با هوشیاری، ابتدا ورود سحرخیزان و بعد حضور آسانی را در پشت محوطه مشخص کردند، که منجر به آشفتگی دفاع سپاهان و در نهایت به گل زودهنگام تبدیل گردید.

در گل دوم، سهرابیان ابتدا با یک پاس اشتباه، زمینه‌ساز ضدحمله استقلال شد و بعد تصمیم نادرستی گرفت. سحرخیزان توپ را به قلی‌زاده ارسال کرد و دو مدافع سپاهان برای متوقف کردن حمله آبی‌ها به عقب رفتند. سهرابیان و محمدامین حزباوی به جای تقسیم درست بین مهاجمین استقلال، به یک ناحیه نزدیک شدند و حتی در مسیر حرکت با یکدیگر برخورد کردند. این ناهماهنگی باعث بر هم خوردن تعادل خط دفاع و ایجاد آفرهای جدیدی برای قلی‌زاده به داخل محوطه شد.

در آن شرایط، تصمیم منطقی برای سهرابیان این بود که مهار مستقیم سحرخیزان را به حزباوی محول کند و خود به سمت قلی‌زاده حرکت نماید. او می‌توانست با محدود کردن زاویه پیشروی وینگر استقلال، برای چند ثانیه تأخیر ایجاد کند تا هافبک‌ها و مدافعان کناری سپاهان به صحنه برگردند. سهرابیان به‌جای این کار به سمت حزباوی متمایل شد، تعادل خود را از دست داد و بر زمین افتاد. قلی‌زاده نیز بدون هیچ مقاومتی وارد محوطه جریمه شد و با شوت دقیق خود دروازه حسینی را باز کرد.

استقلال به‌طور کامل شایسته این پیروزی بود، چراکه اشتباهات حریف را با نظم هجومی و تصمیم‌گیری سریع تنبیه کرد. بازیکنان آبی‌پوش به‌هنگام حمله می‌دانستند با کدام فضاها باید تعامل داشته باشند و پس از تصاحب توپ نیز زمان را با پاس‌های اضافی هدر ندادند. سپاهان در برابر ترکیب دفاعی منسجم و قوی، به‌وضوح ضعف‌های ساختاری نشان داد و سهرابیان در هر دو گل نتوانست مسئولیت ناحیه خود را به‌درستی ایفا کند. تفاوت نظم استقلال و سردرگمی دفاع سپاهان، سرنوشت سوپرکلاسیکو را در همان ده دقیقه ابتدایی رقم زد.