در گفت‌وگو با خبرورزشی، پایان رأفت، بازیکن پیشین پرسپولیس، به تحلیل شکست این تیم مقابل تراکتور در هفته سوم لیگ برتر بیست و ششم پرداخت.

نظرتان درباره بازی تبریز چیست؟

اول از همه، باید بگویم که واقعا متأسفم که این دیدار بدون حضور تماشاگران برگزار شد. فوتبال در سایه تماشاگرانی که حمایت می‌کنند، جذابیت بیشتری پیدا می‌کند و بازی‌های بدون تماشاچی عموماً حس و هیجان خاصی را به بیننده و بازیکنان منتقل نمی‌کند. وقتی بازیکنان با سکوت مواجه می‌شوند و تشویق نمی‌گردند، به آن سطح هیجان برای ارائه بهترین فوتبال دست نمی‌یابند. به نظر من، وجود تماشاگران می‌توانست به هر دو تیم کمک کند تا بازی بهتری ارائه دهند و تماشاگران نیز از آن لذت ببرند.

آیا مصاف تراکتور و پرسپولیس کمی خسته‌کننده نبود؟

به عقیده من، هر دو مربی به خوبی بازی یکدیگر را تحلیل کرده بودند. تراکتور به عنوان میزبان در نیمه اول سعی کرد پرسپولیس را تحت کنترل قرار دهد. در نیمه اول، ضربات هر دو تیم بیشتر به صورت مستقیم و بدون موقعیت‌های گل‌زنی چندان موثر بود. تراکتور تلاش می‌کرد پرسپولیس را به عقب براند چون از قدرت این تیم در زدن گل در ۲۰ دقیقه ابتدایی بازی مطلع بود.

نیمه دوم چگونه بود؟

در نیمه دوم، تراکتور به طور نسبی بازی را تهاجمی‌تر کرد و علاوه بر گلی که به ثمر رساند، یکی دو موقعیت گلزنی هم داشت. فشار بر روی دروازه پرسپولیس موجب نگرانی سرمربی شد و تعویض‌هایی انجام داد که به نظر می‌رسید کمی زودهنگام باشند.

آیا به بیفوما اشاره دارید؟

بله، هم بیفوما و هم علیپور. به نظر می‌رسد که این دو بازیکن نباید به این سرعت از زمین خارج می‌شدند. در برابر تیم‌های بزرگ نمی‌توان این میزان تعویض انجام داد. شاید به این دلیل که تعداد بازیکنان روی نیمکت تارتار زیاد است، تلاش دارد که به همه آنها فرصت بازی بدهد، اما وقتی شما ۵ تعویض در یک نیمه انجام می‌دهید، هماهنگ شدن آن ۵ نفر با بازیکنان قبلی زمانبر خواهد بود و حتماً تیم حریف از این ناهماهنگی در خط دفاع و هافبک استفاده خواهد کرد. مشخص بود که یک اشتباه فردی نیز منجر به باخت پرسپولیس شد.

آیا انتظار این شکست را داشتید؟

با توجه به نوع بازی تهاجمی پرسپولیس در دو مسابقه قبلی نه! اما حس می‌کنم این شکست برای پرسپولیس به موقع بود، چون حالا می‌تواند زودتر خود را به شرایط بهتری برساند تا برای بازی با ملوان، که قطعاً سخت خواهد بود، آماده شود و پس از آن برای دربی نیز آماده گردد. البته در این لیگ حرفه‌ای هیچ بازی‌ای آسان نیست و همه رقابت‌ها دشوار هستند.

در همین راستا بخوانید: مهمترین خبر برای پرسپولیس در تمرین ریکاوری استقلال +عکس

آیا تغییرات مکرر در ترکیب پرسپولیس باعث بروز مشکلاتی در نتیجه‌گیری نمی‌شود؟

بندرت مربی مجبور است تعویضاتی انجام دهد و برخی اوقات هم برای حفظ آمادگی نفراتش این کار را می‌کند. باید ببینیم که فلسفه تارتار چیست. اما به نظر من، به ویژه حضور تیکدری به عنوان دفاع چپ اشتباه بود.

چرا این گونه فکر می‌کنید؟

تیکدری یک وینگر سمت راست است و با توجه به اینکه پرسپولیس در آن جناح بازیکن کافی دارد و از طرفی در سمت چپ بازیکن اشغال‌نشده‌ای وجود نداشت، وی به این سمت انتقال پیدا کرد. در دوران سرمربی‌گری یحیی و برانکو، بازیکنانی مانند عالیشاه یا وحید امیری وجود داشتند که می‌توانستند در چند پست بازی کنند؛ مانند هافبک چپ، هافبک راست، هافبک مرکزی، وینگر راست، وینگر چپ، بازیکن پشت مهاجم و حتی در دفاع. امروزه پرسپولیس بازیکنانی در این سطح ندارد که بتوانند در چند پست به کار گرفته شوند. به عنوان مثال، اگر شما محمد حسین کنعانی زادگان، که یک مدافع وسط است، را به دفاع راست منتقل کنید، عملکردش دچار مشکل خواهد شد. اما خود من در زمان علی پروین، زمانی که در دفاع بازیکن کمتری در دسترس بود یا با مصدومیت مواجه بودیم، بارها به عنوان مدافع به زمین می‌رفتم. برای جلب نظر سرمربی‌ام، سعی می‌کردم بهترین بازی‌ام را ارائه کنم، گرچه این وضعیت دائماً پیش نمی‌آمد. به هر حال، بازیکن باید توانایی بازی در موقعیت‌های مختلف را داشته باشد. مجتبی محرم، به عنوان نمونه بارز بازیکن چند پسته، تنها پست گلری را بازی نمی‌کرد و واقعاً فوق‌العاده بود.

این مطلب را هم بخوانید: مغانلو و حاج صفی باید از زمین مسابقه اخراج می‌شدند/ آقایان داور! این‌همه تنش درون زمین به خاطر قضاوت شماست

چرا پرسپولیس چندین بار موقعیت‌های مناسبی را مقابل دروازه از دست داد، همانند محبی، شهرآبادی و دیگران؟

یک بازیکن بزرگ باید در بازی‌های بزرگ خود را اثبات کند. گلزنی به تیم‌های آذر شمس و استقلال خوزستان خوب است، اما گلزنی در مسابقات بزرگ است که اهمیت دارد، زیرا در چنین شرایطی است که بازیکن باید موفق به گلزنی شود و این روند تا پایان فصل ادامه یابد. متأسفانه، کم دقتی در زدن ضربات آخر باعث این مشکل برای پرسپولیس شد، اما در مورد شهرآبادی نکته‌ای وجود دارد.

با وجود آن موقعیت از دست رفته در انتهای مسابقه، آیا عملکرد او خوب نبود؟

هرچند او تنها ۲۰ دقیقه فرصت بازی داشت، اما استعداد و آینده‌دار بودنش را نشان داد. این بازیکن جوان مقابل خط دفاع تراکتور با بازی شجاع خلیل‌زاده یک دریبل جذاب انجام داد و خود را به موقعیت رساند و به دروازه ضربه زد. اگر او ضربه‌اش را به زاویه مخالف می‌زد، قطعاً به گل می‌رسید. به نظر من، شهرآبادی در بازی با تراکتور بهترین بازیکن پرسپولیس بود. گرچه جوان است، اما سبک بازی‌اش و توانایی‌اش در زدن ضربات سر و پا بیانگر آینده درخشانی برای اوست. فقط باید قادر باشد با پای راستش نیز ضربه بزند، در این صورت تبدیل به یک فوتبالیست کامل و یک مهاجم هدف خواهد شد.

بیشتر بخوانید: انتقاد نرم سهراب به آسانی و اسلامی؛ «بی‌میل» فوتبال بازی نکنید