پرسپولیس در یکی از مهمترین مسابقات این هفته، نتیجه را به تراکتور واگذار کرد؛ دیداری که در آن ترکیب آغازین مهدی تارتار و همچنین تغییراتش با انتقادات زیادی روبرو شد. نحوه تغییر سیستم و نوع تعویضهای تارتار به گونهای بود که این احساس را به وجود آورد که سرمربی پرسپولیس بیشتر به دنبال حفظ نتیجه تساوی بوده تا ارائه ریسکی برای کسب پیروزی.
یکی از موضوعات جالب توجه در رابطه با تیم تارتار، شیوه بهکارگیری بازیکنان فنی و خلاق است. بهنظر میرسد سرمربی پرسپولیس به حداکثر دوندگی، جنگندگی و پرس بر روی حریف تأکید دارد و بر این باور است که موفقیت تحت تأثیر این ویژگیها محقق میشود؛ در حالی که هیچ تیم موفقی صرفاً با اتکا به دوندگی قهرمان نمیشود و نیاز به بازیکنی است که بتواند با خلاقیت و مهارتهای فردی نقاط ضعف خط دفاع حریف را جبران کند.
اورونوف نمونه بارز این مسأله است؛ بازیکنی فنی که ممکن است در بحث دوندگی به پای برخی از بازیکنان محبوب تارتار نرسد، اما قابلیت تغییر محتوای بازی و باز کردن گرههای رقابت را دارد. با این وجود، در هفتههای ابتدایی چندان مورد توجه قرار نگرفته و این موضوع این سئوال را بهوجود آورده است که آیا ویژگیهای فنی و خلاقیت فردی در تفکرات تارتار ارزش و جایگاه خاصی دارند یا خیر.
مسألهای مشابه نیز درباره امیرحسین محمودی وجود دارد که به این ابهامات میافزاید. گزارشها حاکی از آن است که زمانی که این بازیکن جوان و توانمند در دیدار اخیر به مدت کوتاهی به زمین آمد، از او خواسته شده تا از دریبل کردن خودداری کند. اگر این ادعا صحت داشته باشد، این نوع توصیه برای بازیکنی با همین خصوصیات بسیار عجیب است؛ چرا که اگر از بازیکن تکنیکی انتظار داشته باشند که کمتر از تواناییهایش بهره ببرد و ریسک نکند، بهطور طبیعی، ضریب جسارت و تأثیر او نیز کاهش مییابد.
گرچه پرس و دوندگی جزو ارکان اصلی فوتبال مدرن به شمار میروند، اما بهتنهایی برای کسب قهرمانی کفایت نمیکنند. پرسپولیس لازم دارد تا در کنار نظم تاکتیکی و جنگندگی، بازیکنانی داشته باشد که اجازه خلاقیت و ریسک را داشته باشند و در زمانی که بازی به گره میخورد، با یک حرکت خاص تفاوت ایجاد کنند؛ درست همان چیزی که بازیکنانی نظیر اورونوف و محمودی میتوانند به این تیم ارائه دهند.
بیشتر بخوانید: مغانلو و حاج صفی باید از زمین مسابقه اخراج میشدند/ آقایان داور! اینهمه تنش درون زمین به خاطر قضاوت شماست
نظرات کاربران